Η ψηφισθείσα τροπολογία είναι προδήλως αντισυνταγματική και ανεφάρμοστη. Δεν είναι ασύνηθες σε τούτη τη χώρα να διχαζόμαστε. Ακόμα συνηθέστερο είναι να χωριζόμαστε δίχως αποχρώντα λόγο. Τέλος, αποτελεί κανόνα η «λαϊκή βούληση» να διατυπώνεται μέσα από εξόχως παραπλανητικά ερωτήματα. Όλα τα ανωτέρω αποδείχθηκαν, για άλλη μία φορά, με αφορμή την αχρείαστη κυβερνητική πρωτοβουλία για τη ρύθμιση του χώρου πέριξ του μνημείου του Άγνωστου Στρατιώτη («Προστασία της ακεραιότητας και της κατά προορισμό χρήσης του Μνημείου του Αγνώστου Στρατιώτη» τιτλοφορείται η σχετική κυβερνητική τροπολογία που ψηφίστηκε την περασμένη εβδομάδα). Για ποιο λόγο αχρείαστη; Γιατί το ζήτημα δεν έχρηζε νομοθετικής ρύθμισης. Οι αρμοδιότητες για τον συγκεκριμένο χώρο ήταν πάντοτε σαφείς. Δεν υπήρχε ζήτημα αλληλοεπικάλυψης. Το μνημείο -ως «μνημειακός χώρος»- υπαγόταν στην αρμοδιότητα του υπουργείου… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΠερί «κράτους Δικαίου»
Στις δημοσκοπήσεις ποσοστό που υπερβαίνει το 61% δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται τη Δικαιοσύνη, αλλά και γενικότερα τη θεσμική συγκρότηση του ελληνικού κράτους. Η παρέμβαση του πρώην πρωθυπουργού, Κώστα Καραμανλή (μη λησμονούμε ότι ένας ήταν ο… Κωνσταντίνος), την περασμένη εβδομάδα ξένισε. «Βόμβα» έσπευσε να τη χαρακτηρίσει μερίδα του αντιπολιτευόμενου τύπου. Ως «μήνυμα» προς την αντιπολίτευση αντέτειναν οι κυβερνητικές διαρροές. Αμφότερα απόδειξη της επιφανειακής διαχείρισης κρίσιμων ζητημάτων από το σύνολο της εγχώριας καθεστηκυίας πολιτικής τάξης πραγμάτων. Τι είπε, όμως, ο πρώην πρωθυπουργός; Προειδοποίησε για το ενδεχόμενο να υπάρξει «μείζονα πολιτική κρίση» αν δεν αποκατασταθεί ο σεβασμός και η εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη και τους Θεσμούς. Συγκεκριμένα, αναφερόμενος στην κρίση απαξίωσης των θεσμών, υπογράμμισε ότι «η αποκατάσταση του σεβασμού και της εμπιστοσύνης… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΠλατεία – Δικαιοσύνη: 1-0
Στην περίπτωση Ρούτσι δεν κέρδισε «ο αγώνας των συγγενών των θυμάτων», αλλά, προφανώς, ηττήθηκαν οι θεσμοί. Καταρχάς, ας ξεκινήσουμε τη σημερινή μας παρέμβαση με κάτι που πρέπει να είναι δεδομένο. Όλοι εκφράζουμε την αλληλεγγύη και τη συμπάθειά μας προς το πρόσωπο του Πάνου Ρούτσι. Τούτο, όμως, δεν σημαίνει -και δεν πρέπει να συνεπάγεται- a priori αποδοχή ή στήριξη κάθε αιτήματος. Όχι μόνον στην περίπτωση του συγκεκριμένου ανθρώπου αλλά και γενικά. Επίσης, όλοι πρέπει να εκφράζουμε την ανακούφισή μας που τελείωσε η απεργία πείνας του, δίχως να υπάρξουν δυσάρεστες εξελίξεις για τον ίδιο. Μήπως, όμως, εάν εξετάσουμε τα πράγματα ψυχραιμότερα μπορούμε να λάβουμε μαθήματα από αυτήν την ιστορία; Μήπως, τώρα, πρέπει να αρχίσει ο ουσιαστικός διάλογος για τους θεσμούς, τα… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΦταίει μόνον το άρθρο 86 Σ;
Το πρόβλημα δεν είναι το άρθρο 86 Σ. Το βασικότερο πρόβλημα είναι η κρίση του κοινοβουλευτισμού. Η αιτία είναι ότι εδώ και αρκετά χρόνια εμείς οι πολίτες εκλέγουμε βουλευτές που δεν μπορούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Η επίσκεψη της Ευρωπαίας Εισαγγελέως Λάουρα Κοβέσι στην Ελλάδα και τα όσα είπε σε συνέντευξη Τύπου προς τους δημοσιογράφους περί του τρόπου που αποδίδεται στη χώρα μας Δικαιοσύνη, σε υποθέσεις που «αγγίζουν» πρόσωπα της εκτελεστικής εξουσίας (δηλαδή υπουργούς – υφυπουργούς) προκάλεσε για άλλη μια φορά αίσθηση. Συγκεκριμένα, ανέφερε πως το άρθρο 86 του Συντάγματος που ορίζει τα περί ευθύνης των μελών της κυβέρνησης, δεν επιτρέπει να φθάσει η εισαγγελική έρευνα σε βάθος,… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΗ πολιτική ως επάγγελμα
Η συζήτηση περί αποιδεολογικοποίησης της πολιτικής δεν είναι καινούρια. Ταυτίζεται, χρονικά, με την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και τη διάψευση συλλογικών προσδοκιών. Η προσπάθεια ανεύρεσης νέων ιδεολογικών διαιρετικών τομών (παγκοσμιοποίηση, οικολογία, τεχνοκρατία κ.λπ.) ουδέποτε προσέδωσε την αντίστοιχη γοητεία στο συλλογικό υποσυνείδητο των πολιτών. Το «αποφορτισμένο» ιδεολογικά φορτίο της μαχόμενης πολιτικής είχε και τις επιπτώσεις του και στους ίδιους τους εκφραστές της: Τους πολιτικούς. Στη χώρα μας, ειδικότερα, το φαινόμενο αυτό απέκτησε πιο ιδιόμορφα χαρακτηριστικά την περίοδο των μνημονίων. Ελάχιστοι από το πολιτικό προσωπικό της χώρας υπηρετούσαν ή ασπάζονταν τις ακολουθούμενες πολιτικές. Τα μνημόνια ήταν μία φαραωνική πληγή και οι Έλληνες πολιτικοί δεν ήθελαν είτε να γιατρέψουν είτε να ανακουφίσουν μια… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΦορολογική μεταρρύθμιση και άλλα φληναφήματα
Η αλήθεια είναι ότι υπήρχε αδημονία σε όλους μας αναφορικά με τις κυβερνητικές εξαγγελίες στη ΔΕΘ. Η αλήθεια είναι ότι υπήρχε αδημονία σε όλους μας αναφορικά με τις κυβερνητικές εξαγγελίες στη ΔΕΘ. Θα υπήρχε όντως αλλαγή φορολογικής πολιτικής; Θα έπαυαν να αποτελούν τα μόνιμα υποζύγια οι μισθωτοί; Θα υπήρχε δικαιότερη φορολογική αντιμετώπιση για τους μικρομεσαίους; Θα υπήρχαν πολιτικές αποφάσεις με κοινωνικό πρόσημο; Θα ανακοινώνονταν πολιτικές που θα υποβοηθούσαν τις επενδύσεις; Πρωτίστως, θα υπήρχαν σοβαρές κυβερνητικές αποφάσεις για την αντιμετώπιση της ακρίβειας και τη χειραγώγηση της αγοράς; Δυστυχώς, για τα περισσότερα από τα παραπάνω ελάχιστα ακούστηκαν. Ας σχολιάσουμε, όμως, αυτά που εξαγγέλθηκαν και κυρίως ας συνεξετάσουμε κατά πόσο δικαιολογούν τον στομφώδη… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΟ Κινέζικος δράκος και η νωχελική Ευρώπη
Οι Κινέζοι αποδεικνύονται πιο δεκτικοί στη γοητεία του ρίσκου και της αποτυχίας που μπορεί να εγκυμονεί. Κατανόησαν – αυτό που αρνούνται πεισματικά να καταλάβουν οι ευρωπαίοι – ότι ανάπτυξη χωρίς ρίσκο δεν μπορεί να υπάρξει. Το γεγονός της περασμένης εβδομάδας ήταν η μεγάλη στρατιωτική παρέλαση στην Κίνα, με αφορμή τη συμπλήρωση 80 ετών από τη λήξη του β΄ παγκόσμιου πολέμου. Η εκδήλωση αυτή αποτέλεσε επίδειξη στρατιωτικής, γεωοπολιτικής και γεωοικονομικής ισχύος δίχως να παραγνωρίζεται το ισχυρό διπλωματικό αποτύπωμά της, καθώς την παρακολούθησαν είκοσι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων (κυρίως από χώρες της Ανατολής) και φυσικά ανάμεσά τους ο Ρώσος Πρόεδρος. Από Ευρωπαίους ηγέτες, ο μόνος που παρευρέθηκε ήταν ο Σλοβάκος πρωθυπουργός. Οι επαφές… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΔΕΘ: Μεγάλες προσδοκίες, μικρές ηγεσίες
Εάν δεν μπορούν να ανανοηματοδήσουν τη ΔΕΘ, πώς θα αλλάξουν τη χώρα; Στο πλαίσιο της ελληνικής πανηγυρτζίδικης δημοκρατίας, η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης διατηρεί, διαχρονικά ασθμαίνουσα δυστυχώς, πρωταγωνιστικό ρόλο. Η συμπρωτεύουσα (φευ) βιώνει καταδρομική επίθεση του «κράτους των Αθηνών» στα τοπικά «ευαγή ιδρύματα», τα ξενοδοχεία γεμίζουν, η εστίαση ανακουφίζεται προσωρινά. Κρατικοί αξιωματούχοι και κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες κάνουν αισθητή την παρουσία τους την ημέρα και ιδίως τη νύχτα. Τούτο δεν άλλαξε τις τελευταίες δεκαετίες. Απλά κρύφτηκε κάπως στα χρόνια της μνημονιακής λαίλαπας. Ίσως και δε χρειάζεται να αλλάξει. Αυτό που σίγουρα πρέπει να αλλάξει είναι ο «παράπλευρος θεσμός» της υποτιθέμενης ανακοίνωσης της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης για το μέλλον. Πρώτον, διότι μας θυμίζει… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΟ πόλεμος των χαμένων
Κανείς δεν μπορεί να καταδείξει κάποιον νικητή Οι πρόσφατες – τηλεοπτικής σύλληψης και αισθητικής – εικόνες του πλανητάρχη(φευ) Τράμπ, του Πούτιν και των ευρωπαίων ηγετών μπορεί να δημιούργησαν θετικά ή αρνητικά συναισθήματα της στιγμής (ανάλογα με την οπτική του καθενός και το υποκειμενικό φίλτρο που προσδιορίζει την τελική αντίληψη των πραγμάτων), αλλά σίγουρα δεν μπορούν να καταδείξουν κάποιον νικητή. Τούτο προκύπτει όταν αφήνουμε την πρόσκαιρη «εικόνα» και επεξεργαζόμαστε, υπό το πρίσμα της λογικής, το βαθμό επίτευξης διακηρυγμένων στόχων σε σχέση με τη ζώσα πραγματικότητα. Πρώτα πρώτα, η ίδια η επιτιθέμενη Ρωσία δεν μπορεί να κομπορρημονεί, μολονότι κατέχει το 20% των εδαφών της Ουκρανίας και βρέθηκε ένας ανερμάτιστος Αμερικανός πρόεδρος να… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΣπίτια κενά, αυτιά … ερμητικά κλειστά
Στη χώρα μας, περισσότερα από 2,2 εκατομμύρια σπίτια παραμένουν σήμερα κενά. Πρόκειται για ποσοστό που ξεπερνά το ένα τρίτο του συνολικού στεγαστικού αποθέματος της χώρας, κατατάσσοντάς την στις πρώτες θέσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά τις ανενεργές κατοικίες. Η κυβέρνηση προσπαθώντας να επιλύσει το οξύτατο πρόβλημα στέγασης που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές οικογένειες προωθεί ως λύση την «κοινωνική αντιπαροχή». Λύση παράδοξη, καθώς στο πλαίσιο αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας δίνεται η δυνατότητα σε εταιρίες real estate να αποκτούν άνευ ανταλλάγματος συγκυριότητα στην περιουσία αυτή, με μόνη υποχρέωση την ανέγερση και συντήρηση κατοικιών θεωρητικά για πολίτες που χρήζουν κρατικής υποστήριξης. Προφανώς στην πράξη τίποτα από αυτά δεν θα γίνει γιατί η μίσθωση σε… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσης