Η «αντιθετική» ψήφος.

Πολιτική, μεταπολιτική, αντιπολιτική. Συστημική και αντισυστημική ψήφος. Έννοιες που κατακλύζουν τη μιντιακή επικαιρότητα δίχως ιδιαίτερη ανάλυση. Όμως, κάτι θέλουν να υποδηλώσουν. Μια τάση να χαρακτηρίσουν. Ο εννοιολογικός πληθωρισμός ίσως αποτελεί απόληξη της εποχής των αναταράξεων που βίωσαν οι δυτικές κοινωνίες -με «πρωταγωνίστρια» την Ελληνική- ιδίως τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Από την άλλη, ίσως, να αποτελεί και προμήνυμα όσων θα ακολουθήσουν. Ίσως αποτελεί μήτρα εξελίξεων για μια ιστορία που προφανώς δε γνώρισε το τέλος της. Από την απόπειρα επαναπροσέγγισης των εννοιών ίσως ξεκαθαρίσουμε τι μέλλει γενέσθαι. Η έννοια της «πολιτικής» θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «τρισδιάστατη». Το βάθος της συναρθρώνεται από τον κόσμο των ιδεών, τη μάχη των απόψεων, τη μελέτη των… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Πρόωρη αποπληρωμή δανείων: Μία άλλη θεώρηση.

Το κυβερνητικό επιτελείο πανηγυρίζει γιατί από τα κρατικά υπερέσοδα -που οφείλονται πρωτίστως στην ακρίβεια και τη φορολόγηση της κατανάλωσης και όχι σε κάποια αιφνιδιαστική αναπτυξιακή ορμή της χώρας- δημιουργείται μία ταμειακή ρευστότητα ικανή να οδηγεί σε πρόωρη αποπληρωμή των δόσεων του «πρώτου μνημονίου». Πόσο ορθή, όμως, είναι μεσοπρόθεσμα μία τέτοια τακτική; Υπηρετεί, πράγματι, το δημόσιο συμφέρον ή υπακούει σε προπαγανδιστικές πολιτικές πρακτικές; Μήπως οι εμπνευστές αυτής της πολιτικής ενδιαφέρονται περισσότερο για τη δημόσια εικόνα τους, τόσο εντός της χώρας όσο και στα ποικίλα ευρωπαϊκά fora και λιγότερο για το ουσιαστικό αποτέλεσμα; Καταρχάς, η μείωση του εθνικού δημόσιου χρέους αποτελεί μία λογική αναγκαιότητα. Οι μνήμες της κρατικής χρεοκοπίας είναι νωπές. Επιχειρήσεις… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Αντιπροσωπευτική; Δημοκρατία;

Δεν πρόκειται περί τυπογραφικού λάθους. Τα ερωτηματικά στην επικεφαλίδα της σημερινής μας παρέμβασης είναι δύο: Ακολουθούν κάθε λέξη. Πόση δημοκρατία «βιώνουμε» σήμερα στην Ελλάδα και πόση «αντέχουμε»; Και πόσο αντιπροσωπευτική είναι; Αφορμή για τη σημερινή μας παρέμβαση αποτέλεσε μία ενδιαφέρουσα συζήτηση, στην οποία συμμετείχαμε την περασμένη εβδομάδα, στο One Channel. Άπαντες οι αξιολογότατοι συμμετέχοντες στο πάνελ συμφώνησαν για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινοβουλευτική δημοκρατία στη χώρα. Από την κρίση αντιπροσώπευσης μέχρι τον προβληματικό τρόπο εκλογής των βουλευτών και το εξαιρετικά «αντιδημοκρατικό» πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα διακυβέρνησης της χώρας. Η συζήτηση πάντοτε δίνει αφορμές για περαιτέρω προβληματισμό. Οι προτάσεις πολλές: Από την αναδιάταξη των εκλογικών περιφερειών μέχρι την αλλαγή του τρόπου εκλογής… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

«Δώσε και σε εμένα μπάρμπα».

Αποτελεί κακή συνήθεια σε τούτο τον τόπο όταν το γκουβέρνο κάνει παροχές όλοι να χαιρόμαστε. Ωσάν να είναι λεφτά κάποιου τρίτου αυτά που μοιράζονται και όχι δικά μας. Γιατί είναι κακό που χαιρόμαστε; Ακριβώς γιατί είναι δικά μας και θα έπρεπε να γνωρίζουμε ότι πιάνουν τόπο. Προφανώς να ερωτηθούμε θα ήταν πολυτέλεια σε μία χώρα που ναι μεν γέννησε τη Δημοκρατία, αλλά στην πράξη ουδόλως εφαρμόζει αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες (λ.χ. δημοψηφίσματα). Είναι λάθος μία χώρα να έχει επιδοματική πολιτική; Σε γενικές γραμμές όχι. Αρκεί να είναι όντως «πολιτική», δηλαδή πολιτικές πρωτοβουλίες που εντάσσονται σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και όχι άτακτες εξαγγελίες που χρονοεξαρτώνται ή ετεροκαθορίζονται από την επικαιρότητα. Δεν πέρασε απαρατήρητη… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Ο «νέος» πόλεμος στον κόλπο: Μύθοι και αλήθειες.

Η πρόσφατη ισραηλοαμερικανική επέμβαση στο Ιράν, μολονότι αναμενόμενη, εξακολουθεί να προβληματίζει. Τόσο αναφορικά με τις γεωπολιτικές αλλαγές και τις κοινωνικές επιπτώσεις που σηματοδοτεί στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και του Περσικού κόλπου όσο και τους κινδύνους που εγκυμονεί για την παγκόσμια οικονομία. Στη σημερινή παρέμβασή μας προσπαθούμε να ιχνηλατήσουμε την αλήθεια και να διακρίνουμε το ψεύδος σε σχέση με όσα εισφέρθηκαν στη δημόσια σφαίρα το τελευταίο διάστημα. Μύθος πρώτος: Η επέμβαση αποτελεί προϊόν στρατηγικής επιλογής Η ανωτέρω θέση μπορεί να είναι αληθής για το Ισραήλ. Το καθεστώς του Ιράν βρίσκεται στην κρισιμότερη καμπή της 47χρονης ιστορίας του. Ο «πόλεμος των 12 ημερών» το αποδυνάμωσε και κατέδειξε τα όριά του. Διακηρυγμένος… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η κοινωνία του 1%.

Μερικές φορές μία αντλία καυσίμων αρκεί για να φωτίσει ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας. Η κυβέρνηση ανακοίνωσε νέα παρέμβαση στο πετρέλαιο κίνησης, αυξάνοντας την επιδότηση στα 15 λεπτά το λίτρο για το πρώτο δεκαπενθήμερο του Οκτωβρίου. Το μέτρο μειώνει την τελική τιμή για τον καταναλωτή. Αυτό είναι το προφανές. Υπάρχει όμως και μία λιγότερο ορατή πλευρά. Ποιο τρόπο επιλέγουμε για να φτάσουμε στο ίδιο αποτέλεσμα; Ποιες κοινωνικές ομάδες προτιμούμε να ωφελήσουμε όταν ένα μέτρο δεν είναι κοστολογικά ουδέτερο; Τι σημαίνει επιδότηση στην αντλία και όχι στο διυλιστήριο, όπως συνέβαινε στο παρελθόν; Η επιδότηση στο διυλιστήριο θα ήταν η αναμενόμενη επιλογή. Τούτο διότι: α) Εμπλέκονται λίγοι αντισυμβαλλόμενοι: Το κράτος… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Θεσσαλονίκη 2036: Από την πόλη των έργων στην πόλη που παράγει και αποφασίζει

H  συζήτηση για την ανάπτυξη  της Θεσσαλονίκης εξαντλείται εδώ και χρόνια σε έναν κατάλογο έργων: Μετρό, Flyover, λιμάνι, ΔΕΘ, παραλιακό μέτωπο, προαστιακός. Είναι έργα αναγκαία. Όμως, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: Ποια Θεσσαλονίκη θέλουμε το 2036; Πώς οραματιζόμαστε την πόλη μας δέκα χρόνια μετά; Μία πόλη δεν αναπτύσσεται μόνον επειδή αποκτά καλύτερες υποδομές. Αναπτύσσεται όταν παράγει περισσότερο, προσελκύει κεφάλαια και ανθρώπους, δημιουργεί καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας και αποκτά πραγματικά κέντρα λήψης αποφάσεων. Τα στοιχεία δείχνουν το πρόβλημα. Η Αττική συγκεντρώνει περίπου το 36,4% του πληθυσμού, αλλά σχεδόν το 49% της οικονομικής παραγωγής. Στη Θεσσαλονίκη συμβαίνει το αντίθετο: Το πληθυσμιακό της μερίδιο ξεπερνά το 10%, ενώ το οικονομικό της βάρος υπολείπεται αυτού του… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η Δημοκρατία δεν μπαίνει στο αρχείο

Η εκ νέου αρχειοθέτηση της υπόθεσης των υποκλοπών δεν«κλείνει» μια πληγή. Την κάνει βαθύτερη. Μια υπόθεση που συγκλόνισε τη χώρα, εξέθεσε διεθνώς τους θεσμούς μας και αφορούσε την παρακολούθηση πολιτικών προσώπων, στρατηγών, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων και άλλων πολιτών δεν μπορεί να τελειώνει με μία ακόμη πράξη αρχειοθέτησης. Πολύ περισσότερο, όταν η δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης Predator ανέδειξε νέα δεδομένα, ιδίως περί ενδεχόμενης κατασκοπείας. Κατέδειξε και ένα κρίσιμο ερώτημα. Ποιος κατέχει σήμερα το προϊόν των παράνομων παρακολουθήσεων; Ποιος εκβιάζει ποιον; Το πρόβλημα πλέον υπερβαίνει την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Αφορά την εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δημοκρατία και στη Δικαιοσύνη. Και γι’ αυτό σήμερα πρέπει να τεθεί ένα συγκεκριμένο ερώτημα – και ταυτόχρονα… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ: άπνευστος, άνευρος, άπνοος

Ο Σεπτέμβριος είναι μήνας που πραγματοποιούνται πολλές Γενικές Συνελεύσεις κεφαλαιουχικών εταιριών με θέμα την έγκριση των οικονομικών καταστάσεων του προηγούμενου έτους και τη συζήτηση για την οικονομική πορεία της εταιρίας στο μέλλον. Συνήθως ο οικονομικός διευθυντής ή ο προϊστάμενος λογιστηρίου αναφέρεται σε συγκεκριμένα οικονομικά μεγέθη. Ακαθάριστα έσοδα, EBIT, EBITDA, κέρδη μετά φόρων, δείκτες ρευστότητας κλπ. Στη συνέχεια το λόγο παίρνει ο πρόεδρος ή/και ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρίας και αναπτύσσει τους στόχους αυτής. Σε ποιες νέες αγορές στοχεύει η εταιρία, ποιους καταναλωτές προτιμά, ποιο μείγμα πωλήσεων θέλει να πετύχει ποια κανάλια διανομής θα χρησιμοποιήσει. Ακούγοντας την ομιλία του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ νόμιζα ότι άκουγα έναν προϊστάμενο λογιστηρίου σε μια γενική… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Ο Γερμανός… ασθενής.

Μέχρι σήμερα, η φράση «Όταν η Γερμανία φτερνίζεται, η Ευρώπη παθαίνει πνευμονία» αφορούσε την οικονομία. Το ρητό αυτό αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι η Γερμανία αποτελεί τη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρωζώνης. Από τη στιγμή που τα ευρωπαϊκά κράτη είναι στενά συνδεδεμένα μέσω του εμπορίου, των εξαγωγών και της κοινής νομισματικής πολιτικής, οποιοδήποτε οικονομικό πρόβλημα αντιμετωπίζει το Βερολίνο επηρεάζει άμεσα και τις υπόλοιπες χώρες της Γηραιάς Ηπείρου. Τις τελευταίες μέρες, με αφορμή (ή αιτία) τις εκλογές στη Σαξονία-Άνχαλτ, η ανωτέρω φράση απέκτησε και πολιτικό περιεχόμενο. Στις εκλογές του κρατιδίου, η ακροδεξιά AfD (με φιλορωσική και αντιμεταναστευτική ρητορική και πολιτική εξόδου από το ευρώ) έφθασε στο πρωτοφανές 43,8%, υπερδιπλασιάζοντας τη δύναμή της σε… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης