Ρούμπιο χωρίς… ρουμπίνια.

Η επίσκεψη κάθε ανώτατου κυβερνητικού αξιωματούχου μίας υπερδύναμης είναι πάντοτε θετική εξέλιξη. Η Ελλάδα έχει συμφέρον να διατηρεί μία ισχυρή στρατηγική σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και στο πλαίσιο αυτό μπορεί να ειδωθεί και η επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο. Στρατηγική σχέση, όμως, σημαίνει σχέση εταίρων. Όχι σχέση προστάτη και προστατευόμενου. Για τον λόγο αυτό, προσωπικά, με ενοχλεί η δουλοπρεπής εικόνα που συχνά εκπέμπει η ελληνική διπλωματία απέναντι στους ισχυρούς συμμάχους μας. Η εικόνα του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη να προσπαθεί αμήχανα -και άκομψα- να «αγκαλιάσει» τον Αμερικανό συνάδελφό του ενίσχυσε αυτή την εικόνα. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ούτε υποκλίσεις ούτε υπερβολές. Χρειάζεται αυτοπεποίθηση, σοβαρότητα και καθαρές… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Σύνταγμα και κόμματα.

O πρωθυπουργός έφερε στον δημόσιο διάλογο το ζήτημα της αναθεώρησης του Συντάγματος. Πολλοί έσπευσαν να τον καταγγείλουν ότι οι εξαγγελίες του κινούνται σε ένα πλαίσιο εργαλειοποίησης του θεμελιώδους νόμου του Ελληνικού κράτους. Άλλος ένας μικροκομματικός τακτισμός. Κάποιοι άλλοι δεν έκρυψαν την απορία τους για το εύρος της επιζητούμενης συνταγματικής αναθεώρησης. Απαιτείται, πράγματι, η αλλαγή 70 άρθρων; Υπηρετεί κάποια υπέρτερη ανάγκη ο ημεδαπός συνταγματικός μαξιμαλισμός; Καταρχάς, ας ξεκαθαρίσουμε κάποια θέματα. Το Σύνταγμα είναι κατεξοχήν πεδίο πολιτικών αναζητήσεων. Η απόπειρα εργαλειοποίησης του από την κυβέρνηση είναι προφανής, αλλά τούτο ουδένα εκπλήσσει. Δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται σε τούτη τη χώρα ούτε αποτελεί «κεραυνό εν αιθρία». Ήταν αναμενόμενη εξέλιξη. Αυτό που… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Συνέδριο ΠΑΣΟΚ. Η κοινωνία σε κίνηση;

Τα συνέδρια των κομμάτων θεωρούνται σημαντικές πολιτικές στιγμές. Στο παρελθόν προκαλούσαν το ενδιαφέρον όλης της κοινωνίας. Σήμερα, κεντρίζουν το ενδιαφέρον πρωτίστως των στελεχών τους, πλην των περιπτώσεων που το διακύβευμα είναι μεγαλύτερο. Εάν αφορά τη διαδοχή στην ηγεσία του κόμματος ή ακόμα και στην κυβέρνηση. Ποιος δεν θυμάται, άραγε, τα διλήμματα που ετέθησαν στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ τον Ιούνιο του 1996; Ήταν το 4ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και ο Κώστας Σημίτης εξελέγη και πρόεδρος του κόμματος (λίγους μήνες πριν είχε εκλεγεί και πρωθυπουργός από την κοινοβουλευτική ομάδα) για μόλις 408 ψήφους. Το δίλημμα που έθεσε ήταν συγκεκριμένο. Ή με εκλέγεται πρόεδρο ή παραιτούμαι από πρωθυπουργός… Την επόμενη εβδομάδα ξεκινάει ένα… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Ελπίδα, Μπάρτσα και… κοπάνα.

Κομματική «κοσμογονία». Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές έχει ήδη ανακοινωθεί το κόμμα της κ. Καρυστιανού («Ελπίδα για τη Δημοκρατία» και κάτι ακόμα που δεν συγκράτησα), ενώ την Τρίτη θα ανακοινωθεί το κόμμα του κ. Τσίπρα. Τον Σεπτέμβριο το κόμμα του κ. Σαμαρά. Το πρώτο, χρονικά, ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη με μία εκδήλωση κατάδηλα κατώτερη των προσδοκιών των διοργανωτών της. Ούτε πλήθη συνέρρευσαν στην Πλατεία Αριστοτέλους ούτε λαϊκός παλμός υπήρξε. Τα άτομα που πλαισιώνουν την συμπαθή «μητέρα των Τεμπών» ουδόλως διεκδικούν «κοινωνικά αριστεία». Δεν εντόπισα πολλούς καταξιωμένους στην πραγματική οικονομία ούτε στον στίβο της βιοπάλης. Πολύ περισσότερο δεν αντιλήφθηκα μία συγκεκριμένη πολιτική στόχευση. Η γενική επίκληση περί εντιμότητας, δικαιοσύνης… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

ΝΑΤΟ… πούντο;

Η σύνοδος της ατλαντικής συμμαχίας στην Άγκυρα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ιστορική, μολονότι στην εγχώρια πολιτική ανάλυση δεν έτυχε περίοπτης θέσης. Περισσότερο αναλωθήκαμε να σχολιάζουμε την «εγκάρδια συνεννόηση» μεταξύ Τραμπ και Ερντογάν παρά να εστιάσουμε σε όσα αποφασίστηκαν και όσα θα μπορούσαμε να πράξουμε και παραλείψαμε να το κάνουμε. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας ουκ ολίγοι σχολιαστές θεωρούσαν ότι ο βιοστορικός κύκλος του ΝΑΤΟ έχει ολοκληρωθεί. Και εκεί που κάποιοι το «αναζητούσαν» το βρήκαμε όλοι μπροστά μας ως μία κοστοβόρα απειλή για τους ευρωπαϊκούς κοινωνικούς προϋπολογισμούς. Για ποιους λόγους; Πρώτα-πρώτα, η σύνοδος του ΝΑΤΟ στην τουρκική πρωτεύουσα ήταν μία τεράστια νίκη των απανταχού εμπόρων… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Κλιματική ή / και εγκληματική «κρίση»;

Ο ευρωπαϊκός νότος φλέγεται. «Στη Γαλλία και στην Ισπανία, οι μεγαλύτερες πυρκαγιές στη σύγχρονη Ιστορία αυτών των χωρών οδήγησαν στις μεγαλύτερες εκκενώσεις εν καιρώ ειρήνης, με χωριά να καταστρέφονται και εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα να καίγονται», γράφουν οι ανταποκριτές των New York Times, κάνοντας ανασκόπηση στις εξελίξεις των τελευταίων ημερών. Σημειωτέον ότι η έκταση των καμένων στις ανωτέρω χώρες -την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές- υπολείπεται καταφανώς της καταστροφικής πυρκαγιάς στον Έβρο, το 2023. Που οφείλεται το φαινόμενο; Στην κλιματική κρίση; Στην εγκληματική ανθρώπινη αμέλεια; Στους εμπρησμούς βάσει σχεδίου, στο πλαίσιο εξυπηρέτησης ποικιλώνυμων συμφερόντων; Στις ανεπαρκείς υποδομές του ΔΕΔΔΗΕ; Ή σε όλους τους ανωτέρω λόγους; Για τη δυτική Ευρώπη, οι… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Υψηλότεροι μισθοί ή «ακριβότερη» εργασία;

Στην καθιερωμένη του ομιλία στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός θα αναφερθεί στην ακρίβεια, αλλά και στις εν γένει απολαβές των Ελλήνων. Για πολλοστή φορά θα αναφερθεί στον κατώτατο μισθό, ο οποίος, πράγματι, επί θητείας του αυξήθηκε. Είναι, όμως, αυτό το ζητούμενο; Αρκεί για τους πολίτες αυτής της χώρας; Γίναμε, όντως, «πλουσιότεροι»; Το πραγματικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι βαθύτερο. Η εργασία στην Ελλάδα εξακολουθεί να είναι φθηνή. Και παραμένει φθηνή επειδή μεγάλο μέρος της οικονομίας μας παράγει προϊόντα και υπηρεσίες σχετικά χαμηλής προστιθέμενης αξίας. Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά. Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της Ελλάδας, σε όρους πραγματικής αγοραστικής δύναμης, παραμένει πολύ χαμηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Βρίσκεται μόλις στο 68%.… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Να επιβραδύνουμε την εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης;

Μέχρι πριν λίγα χρόνια, το ερώτημα έμοιαζε παράδοξο ή θεωρητικό. Ποιος δεν ήθελε γρήγορη εξέλιξη της πληροφορικής; Σήμερα, όμως, τίθεται από ανθρώπους που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της ίδιας της τεχνολογικής επανάστασης. Μήπως πρέπει να επιβραδύνουμε την ανάπτυξη της Τεχνητής Νοημοσύνης; Η πρώτη μεγάλη προειδοποίηση ήρθε το 2023. Περισσότεροι από 30.000 επιστήμονες, επιχειρηματίες και ερευνητές υπέγραψαν την πρωτοβουλία του Future of Life Institute που ζητούσε εξάμηνη παύση στην εκπαίδευση συστημάτων, ισχυρότερων από το GPT-4. Ανάμεσά τους ακαδημαϊκοί και άνθρωποι του επιχειρείν. Ο Yoshua Bengio (Πανεπιστήμιο του Μόντρεαλ), ο Stuart Russell (Πανεπιστήμιο Μπέρκλει στις ΗΠΑ), ο Elon Musk (SpaceX, Tesla και twitter – X), ο Steve Wozniak (συνιδρυτής της Apple) και… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Το τροπάριο της Κασσιανής και το… πελατειακό σύστημα.

Μεγάλη Δευτέρα, να ακούς τον πρωθυπουργό να επιχειρεί «φυγή προς τα εμπρός» από την ερεβώδη «ποινική κοινοβουλευτική επικαιρότητα» μέσω της θέσπισης ασυμβίβαστου μεταξύ της θέσης υπουργού και βουλευτή σε… κολάζει. Πρόκειται περί νοητικής σύγχυσης ή περί συνειδητής προσπάθειας να «πετάξει την μπάλα στην κερκίδα»; Να αποπροσανατολίσει; Κατά τη γνώμη μας, το δεύτερο. Δεν ισχύει, όμως, η ίδια άποψη για τους διαπρύσιους υποστηρικτές της ανωτέρω θέσης, όπως τουλάχιστον εκφράστηκε στα δημόσια φόρα την επόμενη ημέρα: Τη Μεγάλη Τρίτη που ψάλλονταν στις εκκλησίες το Τροπάριο της Κασσιανής. Πράγματι, αποτελεί μία πολύ συνηθισμένη παρεξήγηση για πολλούς πιστούς να ταυτίζουν την Κασσιανή, τη μοναχή που έγραψε το περίφημο τροπάριο, με την αμαρτωλή γυναίκα που… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η δημοκρατία της κόπωσης.

Ο Κάφκα, στο αμφίσημο διήγημα του «Προμηθέας» (Prometheus), μας «πρότεινε» μία άλλη ανάγνωση του μύθου του Προμηθέα. Παρουσιάζει τέσσερις εκδοχές του αρχαιοελληνικού μύθου, ανατρέποντας το ηρωικό στοιχείο και εισάγοντας την έννοια της υπαρξιακής κόπωσης. Η φράση «οι θεοί κουράστηκαν, οι αετοί κουράστηκαν, η πληγή κουρασμένη επουλώθηκε» αποτελεί το κλείσιμο της τέταρτης και τελευταίας εκδοχής. Ο αιώνιος πόνος (το συκώτι που αναγεννιέται και τρώγεται) δεν έχει πλέον κανένα νόημα. Ο Προμηθέας, οι θεοί (οι τιμωροί) και οι αετοί (το όργανο της τιμωρίας) έχουν εξαντληθεί από την ατέρμονη, επαναλαμβανόμενη διαδικασία. Η πληγή επουλώνεται όχι επειδή ήρθε η λύτρωση, αλλά επειδή όλοι βαρέθηκαν. Παράλληλα, δεν επουλώνεται ένδοξα, αλλά «κουρασμένη». Αυτό υποδηλώνει μία παθητική… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης