Συντάκτης: admin

Την εβδομάδα που μας πέρασε, τον δημόσιο διάλογο απασχόλησαν δύο προτάσεις. Η πρόταση ΠΑΣΟΚ για δωρεάν μετακινήσεις με τα μέσα μαζικής μεταφοράς νέων (μέχρι 24 ετών) σε Αττική και Θεσσαλονίκη και η «φωτοβολίδα» Τσίπρα για δωρεάν μετακινήσεις για όλους και παντού. Μπήκαμε σε προεκλογική περίοδο και το χούι δεν κόβεται. Κάποιοι έγιναν πρωθυπουργοί, στο παρελθόν, τάζοντας τα πάντα στους πάντες. Γιατί να μην το επιχειρήσουν ξανά; Άλλωστε, ο πολιτικός καιροσκοπισμός και η φαυλότητα ουδόλως τιμωρείται σε τούτη τη χώρα. Αντιθέτως, πολλάκις επιβραβεύεται. Η συζήτηση για τις δωρεάν μετακινήσεις στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, καταρχάς, δεν είναι καινούρια. Πολλοί θυμούνται ότι στο παρελθόν υπήρχανε πρωινές ώρες (μέχρι τις 08.00) με δωρεάν μετακίνηση… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Στη σοβαρότερη ίσως καταγγελία των τελευταίων ετών για τη διαχείριση των δανείων του νόμου Κατσέλη προχώρησε ο νομικός Αργύρης Αργυριάδης, μιλώντας στον Politica 89.8 και στον Χρήστο Κώνστα. Με αφορμή τη μεταμεσονύχτια τροπολογία που ακολούθησε την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου για τον παράνομο εκτοκισμό των δανείων του νόμου Κατσέλη, ο κ. Αργυριάδης υποστήριξε ότι αντί να πληρώσουν οι τράπεζες για τα ποσά που εισέπραξαν παρανόμως επί δεκαπέντε χρόνια, ο λογαριασμός μεταφέρεται στους φορολογούμενους. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου είπε ξεκάθαρα ότι οι τράπεζες επί 15 χρόνια εκτόκιζαν παράνομα τα δάνεια του νόμου Κατσέλη. Το λογικό θα ήταν να επιστρέψουν τα χρήματα ή να τα συμψηφίσουν… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η κυβέρνηση πριν μερικούς μήνες ανακοίνωσε ως θεσμική μεταρρύθμιση τη μεταφορά των Υπηρεσιών Δόμησης (ΥΔΟΜ), δηλαδή των «πολεοδομιών», από τους Δήμους στο Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας. Ως βασικό επιχείρημα για την αιτιολόγηση της δημιουργίας της νέας κεντρικής υπηρεσίας, σύμφωνα με τον ίδιο τον Πρωθυπουργό, ήταν «η ανάγκη να πάψουν οι πολεοδομίες να θεωρούνται εστίες εξυπηρετήσεων ή διαφθοράς». Ο αντίλογος σε αυτήν την πρωτοβουλία ήταν προφανής. Η διαφθορά δεν είναι ζήτημα «κεντρικοποίησης» ή αποκέντρωσης. Οι αιτίες της εντοπίζονται στην κακονομία, στην πολυνομία, στην έλλειψη διαφανούς λειτουργίας της δημόσιας διοίκησης εν γένει και στην ελλιπής ψηφιοποίηση σημαντικών τομέων αυτής. Το πρόσφατο «σκάνδαλο των πολεοδομιών» που οδήγησε στην παραίτηση τριών γενικών γραμματέων -διαφορετικών… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Δεν νομίζω να υπάρχει μεγαλύτερο πεδίο κυβερνητικής αποτυχίας από εκείνο της ακρίβειας. Όχι μόνον λόγω ποιότητας του προβλήματος. Πρωτίστως, διότι το συνομολογούν άπαντες. Κυβερνητικοί και μη. «Κάνουμε ό,τι μπορούμε» απαντάνε τα αρμόδια στελέχη, αλλά οι τιμές τραβάνε την ανηφόρα -επί 8 συναπτά έτη- ροκανίζοντας τα εισοδήματα όλων μας και ιδίως των μισθωτών και των συνταξιούχων. Τελικά, κάνουμε ό,τι μπορούμε; Όχι, είναι η απάντηση. Τούτο διότι υστερούμε στους τρεις βασικούς συντελεστές της ακρίβειας: Στρεβλό παραγωγικό μοντέλο -καρτελοποιημένες αγορές- ασθενής καταναλωτική κουλτούρα. Πρώτα-πρώτα, πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η ακρίβεια δεν είναι ένα προσωρινό φαινόμενο ούτε αντιμετωπίζεται μόνο με επιδοματικές παρεμβάσεις. Όταν μία οικονομία παράγει λιγότερα από όσα καταναλώνει, εισάγει περισσότερα από… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Στη χώρα μας πολλές φορές κάνουμε τα εύκολα πράγματα, δύσκολα. Πρωτίστως, λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης μεταξύ μας, αλλά και για λόγους που περισσότερο ανάγονται στην έλλειψη πολιτικής καλλιέργειας και ευρύτερης παιδείας της πλειοψηφίας των πολιτικών μας ταγών. Όλα αυτά αποτυπώνονται και στον «καταστατικό χάρτη της χώρας». Έχουμε ένα από τα πιο φλύαρα Συντάγματα στον κόσμο, ο τρόπος τροποποίησής του είναι ιδιαίτερα ανελαστικός, ενώ η ίδια η διαδικασία αναθεώρησης τρέφει την πολιτική ανασφάλεια, καθόσον πριμοδοτεί ανατροπές και τακτικισμούς. Πόθεν προκύπτουν τα ανωτέρω; Πρώτα-πρώτα, ο συνταγματικός βερμπαλισμός προκύπτει από το μέγεθος του Συντάγματος και το περιεχόμενό του. Το Ελληνικό Σύνταγμα έχει 120 μακροσκελή άρθρα (το Γαλλικό για παράδειγμα έχει μόλις 89, το Σύνταγμα… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Τα τελευταία χρόνια, στις δημόσιες τοποθετήσεις μου, χρησιμοποιώ συχνά τον όρο «ανορθολογικός ψηφοφόρος». Το πράττω θέλοντας να καταδείξω την πλήρη αντίθεσή μου στον όρο αντισυστημικός. Πρώτον, διότι όλοι το ίδιο σύστημα υπηρετούν (συγκεκριμένο κεφαλαιοκρατικό σύστημα οργάνωσης της οικονομίας) και δεύτερον διότι ουδείς αυτοχαρακτηριζόμενος ως αντισυστημικός επιχειρεί να προτείνει ένα άλλο σύστημα εξουσίας ή έστω τους… αρμούς αυτής. Ο αντισυστημισμός προϋποθέτει σαφές πολιτικό κίνητρο και στόχο. Ο ανορθολογισμός ορίζεται κυρίως από τον τρόπο που σκέφτεται και αποφασίζει ο ψηφοφόρος. Το δίπολο ορθολογισμός-ανορθολογισμός είναι η νέα πολιτική διαιρετική τομή που ενδημεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Αποτελεί τοξικό κατάλοιπο των πολλαπλών κρίσεων που περάσαμε σε πυκνό ημερολογιακό χρόνο. Την χρηματοοικονομική… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Κράτος δικαίου. Η έννοια μπορεί να ξενίζει. Υπάρχει και κράτος αδίκου; Και τελικά το δίκαιο εξετάζεται σε σχέση με ποιόν; Την κρατικής οντότητα ή τους πολίτες;  Και γιατί λέμε ότι στην Ελλάδα το κράτος δικαίου βρίσκεται σε υποχώρηση; Μήπως οι αντοχές του έχουν υποχωρήσει; Μήπως δεν έχει την ποιότητα που απαιτεί μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία; Εν συνόψει «κράτος δικαίου» σημαίνει ότι άπαντες ενεργούν πάντοτε με βάση τους περιορισμούς που θέτει ο νόμος, σύμφωνα με τις αξίες της δημοκρατίας και τα θεμελιώδη δικαιώματα, και υπό τον έλεγχο ανεξάρτητων και αμερόληπτων δικαστηρίων. Το «κράτος δικαίου» διέπεται από έξι αρχές: Πρώτον, νομιμότητα, η οποία συνεπάγεται διαφανή, υπεύθυνη, δημοκρατική και πλουραλιστική διαδικασία για τη… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Σε έναν φυσιολογικό κόσμο ή σύλληψη ενός προσώπου με εξουσία θα έπρεπε να αποτελεί είδηση, αλλά όχι πρωτόγνωρη. Τούτο διότι και οι έχοντες εξουσία -μικρή ή μεγάλη- ενίοτε παραβαίνουν τον νόμο. Ακόμη πιο σπάνιο γεγονός είναι στις χώρες που έχουν τον θεσμό της μοναρχίας. Συνταγματικής ή μη. Στη δεύτερη περίπτωση, τούτο είναι εύλογο γιατί η συγκέντρωση εξουσίας στα χέρια του μονάρχη έχει ως αποτέλεσμα ο ελέγχων και ο ελεγχόμενος να ταυτίζονται στο ίδιο πρόσωπο. Ίδιο αποτέλεσμα έχουμε σε χώρες με κατ’ επίφαση δημοκρατία. Εκεί ο ηγέτης «εκλέγεται» δημοκρατικά (συνήθως με σχεδόν καθολική αποδοχή), αλλά η πραγματικότητα δεν αλλάζει. Μπορεί να μην είναι «ελέω Θεού μονάρχης», αλλά η κατάσταση παραμένει «ενός… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Ένα δικαστήριο αποτελούμενο από δικαστές πρώτου βαθμού (Β’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών) έλαβε την περασμένη εβδομάδα μία ιστορική απόφαση που κατά πολλούς έσωσε, έστω μερικώς, τη σοβαρώς τρωθείσα, τα τελευταία χρόνια, τιμή της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Η απόφαση αφορά τον εκτελεστικό πυρήνα του περιώνυμου σκανδάλου των υποκλοπών (Predator), θύματα του οποίου υπήρξαν σημαντικοί υπουργοί και συγγενικά τους πρόσωπα, αρχηγός κόμματος (Ανδρουλάκης), δημοσιογράφοι, ανώτατα στελέχη των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και επιχειρηματίες. Πρόκειται για το μεγαλύτερο, μεταπολιτευτικό, συνταγματικό σκάνδαλο με πρόδηλη ποινική και πολιτική ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης. Με την ετυμηγορία του, το δικαστήριο έκρινε ενόχους τους ιδιώτες επιχειρηματίες – εκτελεστικός βραχίονας του σκανδάλου – για τις πλημμεληματικές πράξεις της επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε την αύξηση του κατώτατου μισθού, από τον Απρίλιο του 2026. Μερίδα της αντιπολίτευσης έσπευσε να χαρακτηρίσει τη συγκεκριμένη ενέργεια ως «ψίχουλα». Σοβαρότερα κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ, προσπάθησαν να μείνουν στην ουσία του θέματος. Το ζητούμενο δεν είναι η ονομαστική-λογιστική αύξηση των μισθών, αλλά η βελτίωση της πραγματικής οικονομικής κατάστασης των μισθωτών. Και προς αυτήν την κατεύθυνση βοηθάει μεν η αύξηση του «κατώτατου μισθού», αλλά δεν αρκεί. Πράγματι, το βασικό ζητούμενο για κάθε μισθωτό, παγκοσμίως, είναι η πραγματική αγοραστική δύναμή του. Το χρήμα -στο πλαίσιο ενός καπιταλιστικού συστήματος- είναι το μέσο κάλυψης στοιχειωδών βιοτικών αναγκών. Οι τελευταίες, όμως, συγκαθορίζονται από τους κανόνες της προσφοράς και της ζήτησης. Δεν… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης