Δεν νομίζω να υπάρχει μεγαλύτερο πεδίο κυβερνητικής αποτυχίας από εκείνο της ακρίβειας. Όχι μόνον λόγω ποιότητας του προβλήματος. Πρωτίστως, διότι το συνομολογούν άπαντες. Κυβερνητικοί και μη. «Κάνουμε ό,τι μπορούμε» απαντάνε τα αρμόδια στελέχη, αλλά οι τιμές τραβάνε την ανηφόρα -επί 8 συναπτά έτη- ροκανίζοντας τα εισοδήματα όλων μας και ιδίως των μισθωτών και των συνταξιούχων. Τελικά, κάνουμε ό,τι μπορούμε; Όχι, είναι η απάντηση. Τούτο διότι υστερούμε στους τρεις βασικούς συντελεστές της ακρίβειας: Στρεβλό παραγωγικό μοντέλο -καρτελοποιημένες αγορές- ασθενής καταναλωτική κουλτούρα. Πρώτα-πρώτα, πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η ακρίβεια δεν είναι ένα προσωρινό φαινόμενο ούτε αντιμετωπίζεται μόνο με επιδοματικές παρεμβάσεις. Όταν μία οικονομία παράγει λιγότερα από όσα καταναλώνει, εισάγει περισσότερα από… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΣυνταγματικός βερμπαλισμός. Του Αργύρη Αργυριάδη
Στη χώρα μας πολλές φορές κάνουμε τα εύκολα πράγματα, δύσκολα. Πρωτίστως, λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης μεταξύ μας, αλλά και για λόγους που περισσότερο ανάγονται στην έλλειψη πολιτικής καλλιέργειας και ευρύτερης παιδείας της πλειοψηφίας των πολιτικών μας ταγών. Όλα αυτά αποτυπώνονται και στον «καταστατικό χάρτη της χώρας». Έχουμε ένα από τα πιο φλύαρα Συντάγματα στον κόσμο, ο τρόπος τροποποίησής του είναι ιδιαίτερα ανελαστικός, ενώ η ίδια η διαδικασία αναθεώρησης τρέφει την πολιτική ανασφάλεια, καθόσον πριμοδοτεί ανατροπές και τακτικισμούς. Πόθεν προκύπτουν τα ανωτέρω; Πρώτα-πρώτα, ο συνταγματικός βερμπαλισμός προκύπτει από το μέγεθος του Συντάγματος και το περιεχόμενό του. Το Ελληνικό Σύνταγμα έχει 120 μακροσκελή άρθρα (το Γαλλικό για παράδειγμα έχει μόλις 89, το Σύνταγμα… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΟ ανορθολογικός ψηφοφόρος. Του Αργύρη Αργυριάδη
Τα τελευταία χρόνια, στις δημόσιες τοποθετήσεις μου, χρησιμοποιώ συχνά τον όρο «ανορθολογικός ψηφοφόρος». Το πράττω θέλοντας να καταδείξω την πλήρη αντίθεσή μου στον όρο αντισυστημικός. Πρώτον, διότι όλοι το ίδιο σύστημα υπηρετούν (συγκεκριμένο κεφαλαιοκρατικό σύστημα οργάνωσης της οικονομίας) και δεύτερον διότι ουδείς αυτοχαρακτηριζόμενος ως αντισυστημικός επιχειρεί να προτείνει ένα άλλο σύστημα εξουσίας ή έστω τους… αρμούς αυτής. Ο αντισυστημισμός προϋποθέτει σαφές πολιτικό κίνητρο και στόχο. Ο ανορθολογισμός ορίζεται κυρίως από τον τρόπο που σκέφτεται και αποφασίζει ο ψηφοφόρος. Το δίπολο ορθολογισμός-ανορθολογισμός είναι η νέα πολιτική διαιρετική τομή που ενδημεί τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη. Αποτελεί τοξικό κατάλοιπο των πολλαπλών κρίσεων που περάσαμε σε πυκνό ημερολογιακό χρόνο. Την χρηματοοικονομική… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΟι 8 πληγές του κράτους δικαίου
Κράτος δικαίου. Η έννοια μπορεί να ξενίζει. Υπάρχει και κράτος αδίκου; Και τελικά το δίκαιο εξετάζεται σε σχέση με ποιόν; Την κρατικής οντότητα ή τους πολίτες; Και γιατί λέμε ότι στην Ελλάδα το κράτος δικαίου βρίσκεται σε υποχώρηση; Μήπως οι αντοχές του έχουν υποχωρήσει; Μήπως δεν έχει την ποιότητα που απαιτεί μια σύγχρονη ευρωπαϊκή δημοκρατία; Εν συνόψει «κράτος δικαίου» σημαίνει ότι άπαντες ενεργούν πάντοτε με βάση τους περιορισμούς που θέτει ο νόμος, σύμφωνα με τις αξίες της δημοκρατίας και τα θεμελιώδη δικαιώματα, και υπό τον έλεγχο ανεξάρτητων και αμερόληπτων δικαστηρίων. Το «κράτος δικαίου» διέπεται από έξι αρχές: Πρώτον, νομιμότητα, η οποία συνεπάγεται διαφανή, υπεύθυνη, δημοκρατική και πλουραλιστική διαδικασία για τη… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΟ Άντριου, το «Στέμμα» και οι… άλλοι.
Σε έναν φυσιολογικό κόσμο ή σύλληψη ενός προσώπου με εξουσία θα έπρεπε να αποτελεί είδηση, αλλά όχι πρωτόγνωρη. Τούτο διότι και οι έχοντες εξουσία -μικρή ή μεγάλη- ενίοτε παραβαίνουν τον νόμο. Ακόμη πιο σπάνιο γεγονός είναι στις χώρες που έχουν τον θεσμό της μοναρχίας. Συνταγματικής ή μη. Στη δεύτερη περίπτωση, τούτο είναι εύλογο γιατί η συγκέντρωση εξουσίας στα χέρια του μονάρχη έχει ως αποτέλεσμα ο ελέγχων και ο ελεγχόμενος να ταυτίζονται στο ίδιο πρόσωπο. Ίδιο αποτέλεσμα έχουμε σε χώρες με κατ’ επίφαση δημοκρατία. Εκεί ο ηγέτης «εκλέγεται» δημοκρατικά (συνήθως με σχεδόν καθολική αποδοχή), αλλά η πραγματικότητα δεν αλλάζει. Μπορεί να μην είναι «ελέω Θεού μονάρχης», αλλά η κατάσταση παραμένει «ενός… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΗλιαχτίδες Δικαιοσύνης
Ένα δικαστήριο αποτελούμενο από δικαστές πρώτου βαθμού (Β’ Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών) έλαβε την περασμένη εβδομάδα μία ιστορική απόφαση που κατά πολλούς έσωσε, έστω μερικώς, τη σοβαρώς τρωθείσα, τα τελευταία χρόνια, τιμή της Ελληνικής Δικαιοσύνης. Η απόφαση αφορά τον εκτελεστικό πυρήνα του περιώνυμου σκανδάλου των υποκλοπών (Predator), θύματα του οποίου υπήρξαν σημαντικοί υπουργοί και συγγενικά τους πρόσωπα, αρχηγός κόμματος (Ανδρουλάκης), δημοσιογράφοι, ανώτατα στελέχη των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων και επιχειρηματίες. Πρόκειται για το μεγαλύτερο, μεταπολιτευτικό, συνταγματικό σκάνδαλο με πρόδηλη ποινική και πολιτική ευθύνη της σημερινής κυβέρνησης. Με την ετυμηγορία του, το δικαστήριο έκρινε ενόχους τους ιδιώτες επιχειρηματίες – εκτελεστικός βραχίονας του σκανδάλου – για τις πλημμεληματικές πράξεις της επέμβασης σε σύστημα αρχειοθέτησης… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΑύξηση κατώτατου μισθού: το δένδρο ή το δάσος;
Η κυβέρνηση ανακοίνωσε την αύξηση του κατώτατου μισθού, από τον Απρίλιο του 2026. Μερίδα της αντιπολίτευσης έσπευσε να χαρακτηρίσει τη συγκεκριμένη ενέργεια ως «ψίχουλα». Σοβαρότερα κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ, προσπάθησαν να μείνουν στην ουσία του θέματος. Το ζητούμενο δεν είναι η ονομαστική-λογιστική αύξηση των μισθών, αλλά η βελτίωση της πραγματικής οικονομικής κατάστασης των μισθωτών. Και προς αυτήν την κατεύθυνση βοηθάει μεν η αύξηση του «κατώτατου μισθού», αλλά δεν αρκεί. Πράγματι, το βασικό ζητούμενο για κάθε μισθωτό, παγκοσμίως, είναι η πραγματική αγοραστική δύναμή του. Το χρήμα -στο πλαίσιο ενός καπιταλιστικού συστήματος- είναι το μέσο κάλυψης στοιχειωδών βιοτικών αναγκών. Οι τελευταίες, όμως, συγκαθορίζονται από τους κανόνες της προσφοράς και της ζήτησης. Δεν… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΣυνέδριο ΠΑΣΟΚ. Η κοινωνία σε κίνηση;
Τα συνέδρια των κομμάτων θεωρούνται σημαντικές πολιτικές στιγμές. Στο παρελθόν προκαλούσαν το ενδιαφέρον όλης της κοινωνίας. Σήμερα, κεντρίζουν το ενδιαφέρον πρωτίστως των στελεχών τους, πλην των περιπτώσεων που το διακύβευμα είναι μεγαλύτερο. Εάν αφορά τη διαδοχή στην ηγεσία του κόμματος ή ακόμα και στην κυβέρνηση. Ποιος δεν θυμάται, άραγε, τα διλήμματα που ετέθησαν στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ τον Ιούνιο του 1996; Ήταν το 4ο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ και ο Κώστας Σημίτης εξελέγη και πρόεδρος του κόμματος (λίγους μήνες πριν είχε εκλεγεί και πρωθυπουργός από την κοινοβουλευτική ομάδα) για μόλις 408 ψήφους. Το δίλημμα που έθεσε ήταν συγκεκριμένο. Ή με εκλέγεται πρόεδρο ή παραιτούμαι από πρωθυπουργός… Την επόμενη εβδομάδα ξεκινάει ένα… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΜέτρα για την αισχροκέρδεια: πάλι παραμΙθάκη
Η λαγνεία με τα παραμύθια δεν αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα μόνον του πρώην πρωθυπουργού. Και ο τωρινός ακολουθεί την ίδια μανιέρα. Για πολλοστή φορά εξαγγέλθηκαν μέτρα για την «πάταξη της αισχροκέρδειας», αλλά μόνον την συλλογική μνήμη προσπαθούν να πατάξουν. Τούτο διότι όλοι θυμόμαστε ότι αντίστοιχα μέτρα πολλάκις εξαγγέλθηκαν αλλά ουδόλως αντιμετώπισαν ούτε το φαινόμενο της ακρίβειας ούτε εκείνο της αισχροκέρδειας. Καταρχάς, ας ξεκαθαρίσουμε τις έννοιες γιατί οι ποικιλώνυμοι δημοσιολογούντες τις έχουν ταυτίσει μπερδεύοντας την κοινή γνώμη. Ακρίβεια, πληθωρισμός και αισχροκέρδεια έχουν διαφορετικό εννοιολογικό υπόβαθρο. Ο πληθωρισμός αναφέρεται στη γενική αύξηση των τιμών των αγαθών και υπηρεσιών σε μια οικονομία κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου. Είναι ουσιαστικά ένας δείκτης της μείωσης… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσηςΤα κόμματα του ονείρου και… η Ελένη του Ομήρου
Η ζωή μας θα αλλάξει, μόνον εάν συνειδητοποιήσουμε ότι απαιτούνται σύνθετες προτάσεις και υψηλές νοητικές διεργασίες για να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα της εποχής. Προτάσεις ενταγμένες σε ένα συγκεκριμένο σύστημα ιδεών και όχι αποσπασματικά και ρηχά ευχολόγια Ο Όμηρος αναφέρεται στην «ωραία Ελένη» και στα δύο έπη του. Ωστόσο, στις 328.000 λέξεις που χρησιμοποιεί σε Ιλιάδα και Οδύσσεια, μόλις τρεις αφιερώνει για την περιγραφή της. «Καλλίκομος / Ηύκομος» (= αυτή με τα ωραία μαλλιά), «καλλιπάρηος» (= αυτή με τα ωραία μάγουλα), «Λευκώλενος» (= Η λευκοχέρα. Ένα επίθετο που παραδοσιακά χρησιμοποιούνταν για όμορφες γυναίκες και θεές). Η περιγραφική ένδεια δεν είναι τυχαία. Ο Όμηρος αποφεύγει μια λεπτομερή περιγραφή των χαρακτηριστικών του προσώπου… Περισσότερα
Συνέχεια ανάγνωσης