Συντάκτης: admin

Οι ταυτόχρονες μαζικές συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας της περασμένης Κυριακής με αφορμή το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη (έναν περίπου μήνα πριν συμπληρωθούν δύο χρόνια από το τραγικό γεγονός) στέλνουν μηνύματα προς πολλές κατευθύνσεις. Η ιστορία θα δείξει σύντομα ποιοι έλαβαν το μήνυμα και ποιοι όχι. Κατά τη γνώμη του γράφοντος, η εξέλιξη αυτής της υπόθεσης υπερβαίνει κατά πολύ το δίκαιο αγώνα των οικογενειών των θυμάτων για απονομή δικαιοσύνης. Πρώτα πρώτα, αποτελεί ένα συλλογικό ψυχικό τραύμα. Το ατομικό ψυχικό τραύμα το διαχειρίζεσαι μόνος ή με βοήθεια. Συνοδεύεται από έντονη θλίψη, άγχος, ανησυχία, φόβο, απογοήτευση, θυμό. Το συλλογικό ψυχικό τραύμα συμπεριλαμβάνει όλα τα ανωτέρω και ακόμη περισσότερα. Πρωτίστως, την έλλειψη σε έναν κοινό στόχο.… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η δημιουργία των δύο νέων κόσμων, στην εποχή Τραμπ, μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία τόσο για την Ευρώπη όσο και για την Ελλάδα. Ο νέος πλανητάρχης ανέλαβε καθήκοντα. Λίγες μόλις ώρες μετά την ορκωμοσία του, ως 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ, υπέγραψε σειρά εκτελεστικών διαταγμάτων, καταδεικνύοντας εμφατικά ότι θα εφαρμόσει τις αμφιλεγόμενες πολιτικές που είχε υποσχεθεί προεκλογικά. Κάποιες από τις πρώτες πρωτοβουλίες του αμφισβητούν ευθέως τη δυνατότητα των περιλάλητων θεσμικών αντίβαρων (checks and balances) να τον περιορίσουν. Δεν είναι τυχαίο ότι μεταξύ των πρώτων ενεργειών του ήταν να αποδώσει χάρη σε εγκληματίες. Από εκείνους που πρωτοστάτησαν στην έφοδο στο Καπιτώλιο πριν τέσσερα χρόνια αφήνοντας πίσω τους τέσσερις νεκρούς αστυνομικούς μέχρι τον ισοβίτη… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η ελληνική πολιτική κονίστρα αγαπά τη σκόνη. Δεν μας έχει συνηθίσει ούτε σε συναινέσεις ούτε σε συνεννοήσεις. Ακόμη και σε απλά θέματα. Εξαίρεση τα τελευταία τριάντα έτη, ήταν το πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας. Όχι γιατί οι πολιτικοί μας πίστευαν στον θεσμό, αλλά γιατί αναζητούσαν… φύλλο συκής. Άλλωστε, ο συγκεκριμένος θεσμός αποτελεί ένα απολειφάδι του αποτυχημένου, εν Ελλάδι, θεσμού της Βασιλείας. Η μετάβαση από τη δήθεν βασιλευομένη δημοκρατία στη δήθεν προεδρευομένη ήταν ευχερής με αυτόν τον τρόπο. Καταργήσαμε το στέμμα και την κληρονομικότητα και ουσιαστικά κρατήσαμε όλα τα άλλα, φοβούμενοι να μεταρρυθμίσουμε το πολίτευμα σε μία προεδρική δημοκρατία Γαλλικού ή Αμερικανικού τύπου. Η τριακονταετία της δηθενίστικης συναίνεσης τερματίστηκε λίγο άδοξα… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Τελευταίο άρθρο της χρονιάς και δεν θα ασχοληθούμε με μια συνολική αποτίμηση του έτους. Ούτε με προβλέψεις για τον επόμενο χρόνο. Αντιθέτως, θα προσπαθήσουμε στη σημερινή μας παρέμβαση να καταδείξουμε άλλη μια κραυγαλέα ένδειξη κρατικής ανεπάρκειας που έχει επιπτώσεις τόσο στην εθνική οικονομία όσο και στους πολίτες, ιδίως τους νέους, αυτής της χώρας. Κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση έχουν εντοπίσει το πρόβλημα προ πολλού. Άλλωστε, τούτο προκύπτει με ενάργεια, πλέον, και από τις δημοσκοπήσεις. Το ζήτημα της εξασφάλισης κατοικίας φαίνεται να προβληματίζει την ελληνική κοινωνία σχεδόν όσο και τα εθνικά θέματα. Όλα τα κόμματα συμφώνησαν ως ενδεικνυόμενη λύση την αξιοποίηση «της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου». Περαιτέρω, το ΠΑΣΟΚ έκρινε σκόπιμο να οικοδομηθούν «κοινωνικές κατοικίες» με… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Για κάποιον που θέλει να προτάξει την πολιτική από την παραπολιτική, η αναθεώρηση του Συντάγματος αποτελεί την ύψιστη ευκαιρία. Η σημαντικότερη στιγμή μιας κοινοβουλευτικής περιόδου είναι η ψήφιση του προϋπολογισμού. Η συζήτηση ήταν αρκούντως διαφωτιστική για την πορεία της εθνικής οικονομίας. Γίναμε σοφότεροι και για τα μελλοντικά κυβερνητικά δεκανίκια. Προέρχονται από την άκρα δεξιά και συγκεκριμένα από τη δεξαμενή των Σπαρτιατών που μετά τη διακοπή της χρηματοδότησής τους θα οδηγηθούν σε οριστική διάλυση. Τέλος, από τη συζήτηση βγήκαμε κερδισμένοι όλοι, ως κοινωνία. Όχι μόνον σε επίπεδο γνώσης ή πληροφόρησης, αλλά και υλικά. Η κυβέρνηση πιεζόμενη από το ΠΑΣΟΚ αναγκάστηκε να ανακρούσει πρύμναν στο ζήτημα των τραπεζικών χρεώσεων και να «τραυματίσει… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Ανάπτυξη χωρίς σοβαρούς τραπεζίτες δεν μπορεί να υπάρξει. Ούτε κοινωνική ηρεμία. Την περασμένη εβδομάδα αρκετοί ασχολήθηκαν με την πρόταση της μείζονος αντιπολίτευσης για την έκτακτη φορολόγηση των (υπερ)κερδών των τραπεζών. Πολλοί ασχολήθηκαν με το ποσό που θα εισρεύσει στα δημόσια ταμεία (εάν είναι 200 ή 300 εκατομμύρια ευρώ). Λιγότεροι ασχολήθηκαν με το συμβολισμό. Υπαρκτός και καίριος. Να φανεί ότι η πολιτεία διανέμει δίκαια τα βάρη και φορολογεί τον εύκολο πλουτισμό. Ακόμη λιγότεροι, όμως, ασχολήθηκαν με την ουσία. Το πρόβλημα είναι να φορολογηθούν περαιτέρω οι τράπεζες ή να πάψουν να πλουτίζουν σε βάρος μας; Πράγματι, το βασικό διακύβευμα μιας δίκαιης κοινωνίας είναι να μην «πριμοδοτούνται» κάποιοι έναντι των άλλων. Και η μεροληπτική μεταχείριση… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Τις τελευταίες ημέρες βρίσκομαι στις ΗΠΑ. Η απόσταση ενίοτε σε κάνει να βλέπεις αλλιώς την ελληνική πραγματικότητα. Η εγγύτητα σε βάζει σε σκέψεις αναθεώρησης για όσα πίστευες για την αντίστοιχη αμερικανική. Ας ξεκινήσουμε από την τελευταία. Το συνέδριο των Δημοκρατικών καταλάμβανε το μεγαλύτερο χρόνο στα δελτία ειδήσεων και τις εκπομπές infotainment (αυτές που προσπαθούν να συνδυάσουν την ενημέρωση και την ψυχαγωγία, ιδίως στην πρωινή ζώνη). Ωστόσο, στους δρόμους τους Λος Άντζελες δεν διέκρινες τίποτα σχετικό. Δεν καταλάβαινες καν ότι η χώρα βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο. Η ταμπέλα του Hollywood ήρθε στην παλαιά μορφή της (τα εμπορικά δικαιώματα έχουν πάντα την τιμητική τους) και αναμένει την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων για… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Αποτελεί βαρετή, ελληνοπρεπέστατη μανιέρα ο κομματικός καβγάς πάνω από τα αποκαΐδια. Πάντα η αντιπολίτευση καταγγέλλει την κυβέρνηση και πάντοτε η κυβέρνηση αποποιείται των ευθυνών της. Προφανώς με τέτοια αντιμετώπιση του προβλήματος ουδείς κερδίζει. Όλοι απωθούν τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας και απλά πορώνουν τους σκληροπυρηνικούς οπαδούς τους. Ας μιλήσουμε, λοιπόν, στον πληθυντικό. Προφανώς την κυρίαρχη ευθύνη την έχει η κυβέρνηση, αλλά αυτό δεν δίνει συγχωροχάρτι ούτε σε εμάς τους πολίτες ούτε στα λοιπά κόμματα του πολιτικού φάσματος (απλούστατα διότι όλα κυβέρνησαν και δεν μπορούν να κομπορρημονούν για αποτελεσματικότητα στο ζήτημα της αντιμετώπισης των πυρκαγιών). Μιλώντας, λοιπόν, στον πληθυντικό ας κάνουμε μια πρώτη αποτίμηση: α. επιχειρησιακά δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι. Θέλουμε αρκετό… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Δυο απανωτές σεξιστικές επιθέσεις, του προβεβλημένου στελέχους του ΣΥΡΙΖΑ Παύλου Πολάκη, οδήγησαν στη διαγραφή του από την κοινοβουλευτική ομάδα. Προφανώς, όσοι δεν προσδοκούν – προσώρας; – στις κοινοβουλευτικές του υπηρεσίες συνεχίζουν να προσβλέπουν στις κομματικές. Άλλωστε, το «φαινόμενο Πολάκη» δεν είναι καινούργιο. Έλαβε διαστάσεις χιονοστιβάδας την εποχή της ηγεμονίας του Αλέξη Τσίπρα. Ήταν τόσο μεγάλη η μπάλα του χιονιού που στο τέλος καταπλάκωσε και τον ιστορικό ηγέτη του ΣΥΡΙΖΑ. Για ποιο λόγο άνθρωποι «προοδευτικοί», «ανοιχτόμυαλοι» και δημοκράτες ανέχονταν να συνυπάρχουν και να συναγελάζονται με τον «αψύ Σφακιανό»; Σε ποιο βαθμό θεωρούσαν ότι υπηρετούσαν το ίδιο όραμα, την ίδια προοπτική; Το φαινόμενο Πολάκη μας υπενθυμίζει διαρκώς το πολιτικό DNA του ΣΥΡΙΖΑ… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η ιστορία παίζει περίεργα παιχνίδια κάποιες φορές. Δεν είναι σύνηθες πολιτικός που καταδικάζεται όχι μόνον στις κάλπες, αλλά και στη συνείδηση της παγκόσμιας κοινής γνώμης, ως ο άνθρωπος που προέτρεψε σε ένα οιονεί πραξικόπημα, σε μια από τις πιο σύγχρονες κοινοβουλευτικές δημοκρατίες του κόσμου και την ίδια ώρα παραμένει υπόδικος για σωρεία ποινικών αδικημάτων να έχει ιδιαίτερα αυξημένες πιθανότητες για μια δυναμική επιστροφή στη θέση του προέδρου των ΗΠΑ. Πλανητάρχης ξανά; Ο πολιτικός χρόνος, πράγματι, δε σχετίζεται με τον ημερολογιακό. Παραμένει ιδιαίτερα πυκνός και άδηλος με αποτέλεσμα τα πάντα να μπορούν να συμβούν μέχρι τις αμερικανικές εκλογές. Ωστόσο, η πρόσφατη απόπειρα δολοφονίας του Τραμπ σε συνδυασμό με την ασθμαίνουσα πολιτική… Περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης