Ιστορικά, η Θεσσαλονίκη αναπτυσσόταν και ευημερούσε όταν οι πολιτικές συνθήκες της επέτρεπαν να αξιοποιήσει τη γεωγραφική της θέση και τον κοσμοπολίτικο δυναμισμό της, ώστε να παίξει δημιουργικό ρόλο στην ευρύτερη Βαλκανική ενδοχώρα.

Στην εποχή του ψυχρού πολέμου οι πολιτικές συνθήκες ήταν απόλυτα απαγορευτικές για μια τέτοια «μητροπολιτική» λειτουργία. Τα βόρεια σύνορα έγιναν σύνορα των «δύο κόσμων» και απέκοψαν τη Θεσσαλονίκη από τον ζωτικό της χώρο. Η βαλκανική απομόνωση και ο ελληνικός συγκεντρωτισμός, την καταδίκασαν στο ρόλο του επαρχιακού κέντρου. Η «μεγάλη Πύλη» από όπου η Δύση περνούσε στα Βαλκάνια μετατράπηκε στη μικρή πόλη όπου τελείωνε η Δύση. Όμως, εκεί που τελείωνε η Δύση, άρχιζε η Ανατολή και αυτό προσέδωσε στη Θεσσαλονίκη την ιδεολογία του «ακρίτα του αντικομουνισμού». Ο χαρακτήρας της δε ως κέντρου τοπικής πλέον εμβέλειας οδήγησε τελικά στην ανάπτυξη ενός ιδιόμορφου μικροαστικού επαρχιωτισμού. Η «μικρή μας πόλη» έγινε συντηρητική.

Σήμερα, μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου και την ένταξη της χώρας στην Ε.Ε., στο νέο σκηνικό που αναπτύσσεται με τη συμμετοχή της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στο ευρωπαϊκό οικοδόμημα, το άνοιγμα των συνόρων και την ανεμπόδιστη κυκλοφορία ανθρώπων, υπηρεσιών και κεφαλαίου, η κατάσταση έχει ανατραπεί. Δημιουργούνται συνθήκες που επιτρέπουν στη Θεσσαλονίκη να ανακτήσει τη μητροπολιτική λειτουργία της.

Η Θεσσαλονίκη μπορεί και οφείλει να γίνει και πάλι «Πόλη - Πύλη» της αναπτυγμένης Ευρώπης προς την αναπτυσσόμενη περιφέρεια, δηλαδή πύλη της Ε.Ε. προς τα Βαλκάνια. Όμως, για να συμβεί αυτό πρέπει να οικοδομηθούν οι οικονομικές, πολιτικές και ιδεολογικές προϋποθέσεις. Η Θεσσαλονίκη πρέπει να αλλάξει.

Η συμμετοχή μου στις εκλογές υπηρετεί αυτό το στόχο και η νίκη του ΠΑΣΟΚ εξασφαλίζει την υλοποίησή του.

Η Θεσσαλονίκη τώρα αλλάζει σε όλα!

ΙΙ. Αλλάζει σε οικονομικό επίπεδο

Οικονομικά, η Θεσσαλονίκη πρέπει να προσφέρει στα Βαλκάνια αυτό που χρειάζονται, δηλαδή ένα σύγχρονο, δυναμικό, ευέλικτο τριτογενή τομέα. Η ανάπτυξη διοικητικών και επιχειρηματικών υποδομών, η παροχή ποιοτικών υπηρεσιών στους δυναμικούς κλάδους των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, των μεταφορών, της εκπαίδευσης, της σύγχρονης τεχνολογίας, του διεθνούς εμπορίου, του τουρισμού και του πολιτισμού θα πρέπει να συγκροτήσουν το νέο στρατηγικό μοντέλο ανάπτυξης της πόλης.

Το παλιό μοντέλο του εμπορίου με την ύπαιθρο και της βιομηχανίας εντάσεως εργασίας, ήδη καταρρέει. Αντί να κλαίμε πάνω στα ερείπια της παλιάς οικονομίας, ας αρχίσουμε να οικοδομούμε τη νέα.

Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια η πόλη δείχνει να μην αντιλαμβάνεται αυτήν την αναγκαιότητα. Ακόμη και τα προοδευτικά στελέχη της αδυνατούν να εκφράσουν ένα συγκροτημένο σχέδιο για το μέλλον της πόλης, ενώ την ίδια στιγμή εμφανιζόμαστε ευεπίφοροι σε μανιχαϊστικά ψευδεπίγραφα διλήμματα. Πέρασαν περίπου είκοσι χρόνια με αντεγκλήσεις για μετρό ή τραμ, με πολιτικές ακροβασίες, λαϊκισμούς και παλινδρομήσεις, δημοπρατήσεις και ακυρώσεις, χαράξεις και επαναχαράξεις, αναμένοντας την «ωρίμανση» των ιδεών μάλλον, πάντως όχι των έργων... Παράλληλα, αφού δαπανήθηκαν εκατοντάδες εκατομμυρίων ευρώ για τον εκσυγχρονισμό του τοπικού αερολιμένα, άρχισαν να ακούγονται φωνές, και μάλιστα από τα πλέον επίσημα χείλη - βλ. Νομάρχη - για το αν η τοποθεσία του είναι η ιδανικότερη και αν θα έπρεπε να μεταφερθεί δυτικά. Νέο πεδίο αντιπαράθεσης - εν πολλοίς όχι αδίκως - αποτελεί η κατασκευή της υποθαλάσσιας αρτηρίας.

Αυτό που δεν ακούμε να λέει κανείς είναι ότι τα παραπάνω έργα - και όχι μόνο αυτά - αν και είναι απολύτως αναγκαία για τη στοιχειώδη λειτουργία της πόλης, δεν αποτελούν από μόνα τους πόλο αυτόνομης αναπτυξιακής δυναμικής, δεν παράγουν πλούτο, ενώ η συμβολή τους καθίσταται κρίσιμη μόνον εάν συναρτηθούν με ένα ολοκληρωμένο σχέδιο οικονομικής ανασυγκρότησης της περιοχής. Η ανάπτυξη υποδομών στο όνομα των υποδομών δεν έχει νόημα αν δε συνοδεύεται από ένα σχέδιο (οδικό χάρτη) στο οποίο οι υποδομές εντάσσονται για να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένους και μετρήσιμους στόχους ανάπτυξης, σχετικούς με τον τουρισμό, το διεθνές εμπόριο, την έρευνα, την τεχνολογική καινοτομία, τις μεταφορές, την απασχόληση, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό, την επιχειρηματική δράση και τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες.

Η συζήτηση γύρω από τα «μεγάλα έργα», με τον τρόπο που διεξάγεται, αποπροσανατολίζει τους Θεσσαλονικείς από τα καίρια ζητήματα για την ανάπτυξη του τόπου τους, αναπαράγοντας συνεχώς τα ίδια αδιέξοδα. Το μεγαλύτερο πρόβλημα για τη Θεσσαλονίκη σήμερα είναι η συνεχής συρρίκνωση των μεσαίων δυναμικών στρωμάτων της και η συνεχής επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης των πολιτών της. Το τοπικό εμπόριο παρακμάζει, η αγορά βιώνει συνθήκες πρωτοφανούς ύφεσης ενώ καθημερινά χάνονται ολοένα και περισσότερες θέσεις εργασίας. Παρόλα αυτά δεν τίθεται επί τάπητος κάποιο συνεκτικό πλαίσιο προτάσεων ανοικτό σε διάλογο με τους τοπικούς φορείς, τις παραγωγικές τάξεις, αλλά και το σύνολο των πολιτών για τη διαμόρφωση μιας αποτελεσματικής στρατηγικής για την ανάπτυξη της πόλης.

Στο πλαίσιο αυτό δεσμεύομαι για την προώθηση των παρακάτω προτάσεων για την ανάπτυξη της πόλης:

Α) Καταρχήν, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι οι περισσότερες επιχειρήσεις στη Θεσσαλονίκη είναι μικρές, όσον αφορά την απασχόληση και τον κύκλο εργασιών τους. Στηρίζονται κυρίως στο φθηνό εργατικό δυναμικό (μετανάστες, ανασφάλιστους κλπ) και σε παραοικονομικές πρακτικές.

Σε γενικές γραμμές οι τοπικές επιχειρήσεις δεν εκσυγχρονίζονται ούτε μπαίνουν σε διαδικασίες συνεργασιών-δικτύωσης ή και συγχωνεύσεων.

Έχοντας περιορισμένα κεφάλαια χάνουν συνεχώς μερίδια στην εσωτερική αγορά, ενώ εντοπίζουν τις περιορισμένες εξαγωγές τους στις εύκολες αγορές των υπανάπτυκτων χωρών.

Ιδιαίτερα, οι επιχειρήσεις υπηρεσιών δραστηριοποιούνται περισσότερο σε «παραδοσιακούς» κλάδους (εμπόριο, ακίνητα, εκπαίδευση κλπ) και λιγότερο στους «δυναμικούς» κλάδους (χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, αναπτυξιακή έρευνα, επικοινωνίες, διοικητική υποστήριξη, μεταφορές).

Οι σχέσεις οικονομικής εξάρτησης της Θεσσαλονίκης από την Αθήνα είναι πολύ ισχυρότερες από τις σχέσεις εξάρτησης της Μακεδονίας από την ίδια τη Θεσσαλονίκη.

Συνεπώς, δεσμεύομαι για:

1. Αναβάθμιση των σιδηροδρομικών υπηρεσιών

Οι σιδηροδρομικές μεταφορές κερδίζουν όλο και περισσότερο αυξημένο ρόλο παγκοσμίως. Ο κεντρικός κόμβος σιδηροδρομικού δικτύου της χώρας είναι η Θεσσαλονίκη. Επίσης, η Θεσσαλονίκη είναι ο κεντρικός κόμβος της σιδηροδρομικής σύνδεσης της Ελλάδας με το εξωτερικό. Όμως, η παραμέληση εκσυγχρονισμού και βελτίωσης των σιδηροδρομικών γραμμών ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ - ΤΟΥΡΚΙΑΣ και ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΦΛΩΡΙΝΑΣ - FYROM, καθώς και οι καθυστερήσεις των έργων στη γραμμή ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΑΘΗΝΑΣ, περιορίζουν τις δυνατότητες ανάπτυξης τόσο της Θεσσαλονίκης ειδικά, όσο και της Ελλάδας γενικότερα.

2. Καθιέρωση ειδικού μικρού φορολογικού συντελεστή (10%) - φορολογικός συντελεστής που ισχύει άλλωστε στην Κύπρο για τη συντριπτική πλειοψηφία των εταιριών - για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις για τα επόμενα οκτώ (8) χρόνια για τα μη διανεμόμενα κέρδη που θα επανεπενδύονται (εγκαταστάσεις, καινοτόμες τεχνολογίες, μονάδες μεταποίησης, βελτιωμένες παροχές υπηρεσιών), δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο νέες θέσεις εργασίας και ταυτόχρονα δίνοντας νέα πνοή κυρίως στον τριτογενή τομέα της οικονομίας.

3. Εκτεταμένη πριμοδότηση μέσω της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας των ερευνητικών κέντρων και προγραμμάτων με έδρα τη Θεσσαλονίκη. Μια τέτοια γενναία πριμοδότηση είναι κοινωνικά ανεκτή από το σύνολο των πολιτών αυτής της χώρας, καθώς πρέπει η τοπική οικονομία να μετασχηματιστεί άμεσα.

4. Άνοιγμα της αγοράς εξοχικής κατοικίας και αστικών ακινήτων προς τους αλλοδαπούς, μέσα από (α) την κατάρτιση ολοκληρωμένων χωροταξικών προγραμμάτων για τις περιοχές τουριστικού ενδιαφέροντος, που να εξασφαλίζουν την προστασία του φυσικού και κτιριακού περιβάλλοντος και να κατοχυρώνουν έναν ολοκληρωμένο και αυστηρά καθορισμένο πλαίσιο για την παραγωγή του δομημένου χώρου και (β) τη διευθέτηση των γραφειοκρατικών δυσχερειών και των απαγορεύσεων για την απόκτηση και εκμετάλλευση δομημένης γης από κατοίκους του εξωτερικού. Πρόκειται για έναν τομέα της οικονομίας, ο οποίος έπαιξε ιδιαίτερο ρόλο στην ανάπτυξη χωρών της Μεσογείου όπως η Ισπανία και ο οποίος μπορεί να λειτουργήσει ανταποδοτικά για την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, καθώς παρατηρείται έκρηξη της ζήτησης για εξοχικές κατοικίες στη Χαλκιδική και αστικά ακίνητα σε πόλεις πλησίον αυτής. Ωστόσο, για να αγοράσει αλλοδαπός ακίνητο στη Χαλκιδική και γενικότερα στην Ελλάδα χρειάζεται σειρά αδειών από το Υπουργείο Άμυνας και άλλα «συναρμόδια» υπουργεία μέσα από δαιδαλώδεις διαδικασίες. Συγχρόνως το στρεβλό πλαίσιο άσκησης της οικοδομικής δραστηριότητας στην Ελλάδα λειτουργεί κατά κανόνα καταστροφικά όσον αφορά της φυσιογνωμία και τη μορφή των τουριστικών περιοχών, απαξιώνοντας την αξία τους ως τόπους τουριστικού προορισμού και θέτοντας εν αμφιβόλω τη λειτουργικότητα προτάσεων προς την κατεύθυνση αυτή.

5. Κατάρτιση και εφαρμογή συνεκτικού προγράμματος για την ανάπτυξη ολοκληρωμένου δικτύου μέσων σταθερής τροχιάς (επιτέλους!), που να συνδέει το Αεροδρόμιο «Μακεδονία», το Λιμάνι και το Σταθμό Υπεραστικών Λεωφορείων με τις τουριστικές περιοχές της Χαλκιδικής, τις επεκτάσεις της πόλης στα ανατολικά και τις βιομηχανικές περιοχές και τις περιοχές κατοικίας στα δυτικά, στο πλαίσιο διαμόρφωσης ενός πλήρους συστήματος μεταφορών, τόσο επιβατών όσο και εμπορευμάτων, μεταξύ περιοχών - κλειδιά για την οικονομική ανάπτυξη της πόλης.

6. Χωροθέτηση περιοχών για δημιουργία αποθηκευτικών χώρων (logistics). Η Εγνατία Οδός σιγά σιγά αποτελεί πραγματικότητα. Από την άλλη η Θεσσαλονίκη αποτελεί την κύρια διέξοδο των Βαλκανικών χωρών προς τη θάλασσα. Για να εκμεταλλευτούμε, λοιπόν, τα οφέλη που δημιουργεί η άρση της απομόνωσης της Βόρειας Ελλάδας και η διευκόλυνση των μεταφορών, αλλά και για να αποκαταστήσουμε τη θέση της Θεσσαλονίκης ως του κυριότερου εμπορικού, και όχι μόνο, λιμανιού της χώρας απαιτείται η άμεση χωροθέτηση χώρων για logistics. Η αδικαιολόγητη καθυστέρηση και οι παλινδρομήσεις που παρατηρούνται δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να υπονομεύουν το μέλλον της πόλης.

7. Καθιέρωση της μητροπολιτικής διοίκησης στα μεγάλα αστικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, όπως επιβάλλεται από την ανάγκη για την ενιαία αντιμετώπιση ζητημάτων που αφορούν τη συνεκτική και ομοιογενή ανάπτυξη του συνόλου του πολεοδομικού συγκροτήματος της πόλης, από το δυτικό βιομηχανικό και υποβαθμισμένο τμήμα της έως τις επεκτάσεις της στα ανατολικά. Ζητήματα όπως για παράδειγμα η ανάγκη αναζωογόνησης του Ιστορικού Κέντρου σε σχέση με την ανάπτυξη των μεγάλων εμπορικών κέντρων στα ανατολικά, η οικιστική εξάπλωση της πόλης και η συνοχή του οικιστικού δικτύου της ευρύτερης περιοχής της, η διευθέτηση του δικτύου των μέσων μαζική μεταφοράς και η εκμετάλλευση του θαλάσσιου μετώπου του Θερμαϊκού, στη βάση ολοκληρωμένου προγράμματος και για τα 16 χιλιόμετρα της ευρύτερης παραλιακής ζώνης ανεξαρτήτως δήμων, δεν είναι δυνατόν να αποτελούν πεδίο αντιπαράθεσης και αντεγκλήσεων πλήθους φορέων, από την κεντρική διοίκηση έως την τοπική αυτοδιοίκηση, πόσο μάλιστα όταν η ολοκληρωμένη προσέγγισή τους προϋποθέτει συμμετοχική και συλλογική πολιτική συμπεριφορά από το σύνολο του αστικού πληθυσμού.

8. Θέσπιση Τοπικού Προϋπολογισμού Καινοτομίας

Δεσμευόμαστε σε έναν οριζόντιο «Προϋπολογισμό Καινοτομίας» που στηρίζει τη δημιουργία περιβάλλοντος ανανέωσης της Ελληνικής οικονομίας με βάση το δυναμισμό και τη γνώση. Στην κατάρτιση και χρηματοδότηση αυτού του τοπικού προϋπολογισμού θα συμμετέχουν η τοπική αυτοδιοίκηση (από τα ανταποδοτικά τέλη που εισπράττει από τις επιχειρήσεις), τα ΑΕΙ και το ΑΤΕΙΘ (από τα κέρδη που αποφέρουν οι εταιρίες εκμετάλλευσης και αξιοποίησης των περιουσιών των πανεπιστημίων) και ιδιωτικά κεφάλαια (μέσω εταιριών επιχειρηματικών συμμετοχών, επιμελητηρίων και συνδέσμων).

Τα χρήματα που θα συγκεντρώνονται με τον παραπάνω τρόπο θα χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση (είτε μέσω επιχειρηματικής συμμετοχής είτε μέσω δανεισμού) εταιριών έντασης γνώσης και καινοτομίας.

Β) Με αφετηρία τη σκέψη ότι δημοκρατία της καθημερινότητας, είναι η δυνατότητα του κάθε πολίτη να έχει ίση πρόσβαση στο κράτος του, ανεξάρτητα από το πού μένει, το τι εισόδημα έχει και τι μέσα διαθέτει, δεσμευόμαστε ένα νέο μοντέλο διοίκησης της χώρας, που θα κατοχυρώνει ουσιαστικά την αυτοδιοίκηση των τοπικών κοινωνιών, έως το επίπεδο της Περιφέρειας, φέρνοντας το κράτος πιο κοντά στον πολίτη. Που θα περιχαρακώνει το δικαίωμα, αλλά και θα επισημαίνει τις ευθύνες της αυτοδιοίκησης κάθε επιπέδου για την κατάρτιση, τη χρηματοδότηση και την εφαρμογή τοπικά προσδιορισμένων προγραμμάτων ανάπτυξης, απαλλαγμένων από «άνωθεν» υποδείξεις και εντολές, στη βάση της ικανοποίησης των τοπικών αναγκών και της εκμετάλλευσης των αναπτυξιακών προοπτικών της κάθε περιφέρειας. Ειδικά για τη Θεσσαλονίκη και λόγω του ιδιαίτερου βάρους της ως του μητροπολιτικού κέντρου της Β. Ελλάδας, οι ακόλουθες θέσεις μας δεσμεύουν:

1. Σε ένα μελλοντικό ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα 12 υπουργείων (ευέλικτες δομές του κράτους) όπου το Υπουργείο Μακεδονίας Θράκης έχει περιορισμένο ρόλο πρέπει να μεταφερθεί η έδρα του (ενοποιημένου) Υπουργείου Παιδείας & Πολιτισμού στη Θεσσαλονίκη. Η παρουσία του, σε συνδυασμό με τα τέσσερα εκπαιδευτικά ιδρύματα της πόλης (Α.Π.Θ., ΠΑ.ΜΑ.Κ., Α.Τ.Ε.Ι.Θ. και Διεθνές Πανεπιστήμιο), θα δώσει τη δυνατότητα στη Θεσσαλονίκη να μετατραπεί σε πνευματική πρωτεύουσα των Βαλκανίων, σε πόλο παροχής εκπαιδευτικών υπηρεσιών.

2. Η ανώτατη δικαιοσύνη πρέπει να λειτουργεί αποκεντρωμένα. Συνεπώς, δεσμευόμαστε για τη συνεδρίαση μεταβατικών εδρών των ανωτάτων δικαστηρίων (Άρειος Πάγος, Σ.τ.Ε., και Ελεγκτικό Συνέδριο) στη Θεσσαλονίκη. Αντίστοιχη πρόβλεψη προτείνουμε για τη Διοικητική Επιτροπή Σημάτων του Υπουργείου Ανάπτυξης (Γενική Γραμματεία Εμπορίου).

3. Στην πόλη που στο παρελθόν διακρίθηκε για τις αθλητικές της επιδόσεις, μολονότι θεσπίστηκε, ουδέποτε λειτούργησε ο θεσμός της αθλητικής δικαιοσύνης με έδρα τη Θεσσαλονίκη για αθλητικά εγκλήματα που συμβαίνουν κατά τη διεξαγωγή αγώνων στη Μακεδονία και στη Θράκη (διευρυμένη πρόβλεψη σε σχέση με την υφιστάμενη). Τι μας εμποδίζει επιτέλους να εφαρμόζουμε τις πολιτικές αποφάσεις μας για αποκέντρωση;

4. Μεταφορά της έδρας του Χρηματιστηρίου Αξιών Αθηνών στη Θεσσαλονίκη, μετονομασία του σε Ελληνικό Χρηματιστήριο και δημιουργία ευέλικτου θεσμικού πλαισίου για είσοδο στην αγορά μεσαίων και μικρών δυναμικών εταιριών με έδρα τη νοτιοανατολική μεσόγειο. Η τεχνολογία σήμερα εκμηδενίζει το κόστος μιας τέτοιας μεταφοράς, καθώς δεν απαιτεί και συνακόλουθη αλλαγή έδρας των χρηματιστηριακών εταιριών που δραστηριοποιούνται σε αυτό. Αντίθετα, δίνει κίνητρο να έλθουν νέες εταιρίες από όλη τη νοτιοανατολική μεσόγειο στη Θεσσαλονίκη για να συμμετάσχουν σε ένα νέο περιφερειακά ισχυρό χρηματοοικονομικό περιβάλλον.

Η πρόταση αυτή συνδέεται και με την κυοφορούμενη πρόταση εξαγοράς του Βουλγαρικού Χρηματιστηρίου της Σόφιας από το Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών. Ενδεχόμενη εξαγορά και συγχώνευση καθιστά τη μεταφορά της έδρας του ενιαίου πια χρηματιστηρίου στη Θεσσαλονίκη στρατηγική, συναρτώμενη ευθέως με τον επαναπροσανατολισμό και την ανάδειξή της σε μεγάλο περιφερειακό χρηματοπιστωτικό κέντρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης.

ΙΙΙ. Αλλάζει σε πολιτικό επίπεδο

Στο πολιτικό επίπεδο, πρέπει να καλλιεργηθούν σχέσεις καλής γειτονίας με τις όμορες βαλκανικές χώρες. Τα προβλήματα που δημιουργούν οι εθνικιστικές κορώνες και οι σπασμωδικές αντιδράσεις σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής στις σχέσεις της χώρας με τη FYROM και την Αλβανία είναι σε βάρος της Ελλάδας, αλλά πολλαπλάσια είναι σε βάρος της Θεσσαλονίκης. Με δεδομένο το σεβασμό και την προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, θεωρούμε πως η πολιτική της φιλίας και η επίτευξη αμοιβαία επωφελών συνεργειών, είναι η μόνη που μπορεί να κρατήσει τα σύνορα ανοικτά, για να αναπνεύσει η πόλη, αλλά και να εγκαθιδρυθεί ο ρόλος της Ελλάδας στα Βαλκάνια.

Μία αποτελεσματική πολιτική φιλίας, ωστόσο, οφείλει να είναι στοχευμένη και εστιασμένη στους τομείς εκείνους, τους οποίους το απαιτούμενο συνολικό σχέδιο ανάπτυξης της πόλης, προκρίνει ως άξονες αναζωογόνησης της οικονομίας. Πολιτική φιλίας δεν αποτελούν οι αδελφοποιήσεις πόλεων, ούτε οι ανέξοδες δημόσιες σχέσεις. Συγκροτημένη πολιτική θα μπορούσε να αποτελέσει, αντίθετα, η ουσιαστική αξιοποίηση και ενεργοποίηση του σχεδίου ανασυγκρότησης της Νοτιανατολικής Ευρώπης καθώς και η συνεργασία με το Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού, για την ανάδειξη και προβολή της πόλης στα πεδία του τουρισμού, του πολιτισμού και της εκπαίδευσης.

ΙV. Αλλάζει σε ιδεολογικό επίπεδο

Στο ιδεολογικό επίπεδο, πρέπει να καλλιεργηθεί μια πλουραλιστική, κοσμοπολίτικη κουλτούρα, φιλική προς τον «Άλλο». Η Πόλη - Πύλη δεν μπορεί παρά να είναι πολυπολιτισμική.

Παρόλα αυτά, ο νέος κοσμοπολιτισμός αποτελεί συνισταμένη πολλαπλών οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών και πολιτιστικών συνθηκών. Η οικονομική ανάπτυξη, όπως την προσδιορίσαμε παραπάνω, μπορεί να αποτελεί αναγκαία συνθήκη για την καλλιέργεια της κουλτούρας της «ανοιχτής» πόλης, δεν είναι όμως αρκετή για να μετασχηματίσει νοοτροπίες, στερεότυπα και προκαταλήψεις που έχουν διαμορφωθεί μέσα στη ροή του χρόνου. Αντιθέτως απαιτεί τη συνεχή προσπάθεια, συμμετοχή και παρέμβαση από κάθε φορέα, ατομικό ή συλλογικό, προοδευτικών ιδεών, αντιλήψεων και πολιτικών.

Όλα τα ανωτέρω αποτελούν ένα ολοκληρωμένο περίγραμμα στοχευμένης πολιτικής παρέμβασης. Η συμμετοχή στο υπό ανάδειξη εθνικό κοινοβούλιο αποσκοπεί στην υλοποίηση όλων των παραπάνω.

Εσύ αποφασίζεις!