Του Αργύρη Αργυριάδη

www.argiriadis.gr

Βερολίνο δύο ημέρες πριν έλθει το 2012. Στη νέα πρωτεύουσα της Ευρώπης αναζητούμε τα μηνύματα της νέας εποχής. Ο όρος «πρωτεύουσα» σηματοδοτεί την πολιτική κυριαρχία. Η τελευταία σύνοδος κορυφής το απέδειξε περίτρανα. Ποτέ άλλοτε η Βρετανία δε βρέθηκε τόσο απομονωμένη. Ούτε βέβαια υπήρξε ιστορικό προηγούμενο μιας Γαλλίας που επιχαίρει γιατί έρχεται δεύτερη...

Το Βερολίνο έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας πολύβουης πολυπολιτισμικής πόλης. Το 35% των κατοίκων της δεν έχει γερμανικό παρελθόν. Σε κάθε γειτονιά βρίσκεις δεκάδες εστιατόρια και μπαράκια. Φυσικά ελάχιστα ανήκουν σε «αλυσίδες» διαψεύδοντας τη μαρξιστική θεωρία περί εξαφάνισης της μεσαίας τάξης. Εδώ ακόμη το μεγάλο ψάρι δεν έχει φάει όλα τα μικρά...

Σε ένα τούρκικο εστιατόριο, το οποίο ανήκει σε γνωστή αλυσίδα, δεσπόζουν οι φωτογραφίες του ιδιοκτήτη του με τον Νταβούτογλου και τον Ερντογάν όταν το επισκέφθηκαν. Παραδίπλα φωτογραφίες με τον Σόιμπλε, το Γερμανό υπουργό των Οικονομικών. Το φαγητό καλό και φθηνό. Απόδειξη, όμως, δεν έδωσε και ας καμάρωνε δίπλα στον Σόιμπλε... Φυσικά το γερμανικό ΣΔΟΕ δεν χάνει το χρόνο του ελέγχοντας εστιατόρια και μπαράκια. Αντίθετα, στην Ελλάδα, τη στιγμή που πολυεθνικές εταιρίες παραμένουν επί μακρόν ανέλεγκτες και αποτελεί κοινό μυστικό η υπερτιμολόγηση των προϊόντων που πουλούν στη χώρα μας, εμείς κυνηγάμε τα... περίπτερα!

Στο μουσείο της Περγάμου μας περιμένει μια δυσάρεστη έκπληξη. Ελληνικά εκθέματα προβάλλονται σε τρεις γλώσσες παρουσίασης: γερμανικά, αγγλικά και... τούρκικα. Ο ελληνικός πολιτισμός έχει το στοιχείο της παγκοσμιότητας. Εάν ήταν να υπάρξει και τρίτη γλώσσα παρουσίασης, αυτή θα έπρεπε να ήταν η ελληνική, όχι βέβαια λόγω ιδιοκτησιακού καθεστώτος, αλλά λόγω σεβασμού στην ιστορία των ευρημάτων. Άλλωστε, τα ελληνικά είναι χαραγμένα πάνω τους και όχι τα τούρκικα...

Τι σημασία έχουν όλα αυτά, παραμονές του 2012; Και όμως: μια χώρα που βρίσκεται σε δύσκολη θέση, όπως η Ελλάδα, θα έπρεπε ιδιαιτέρως να φροντίζει για την εικόνα της στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, αλλά και να κατανοεί τον τρόπο σκέψης, λειτουργίας και παραγωγής πολιτικής στη νέα πρωτεύουσα της Ευρώπης.

Το 2012 βρίσκει τη χώρα μας σε αναζήτηση νέας πορείας. Οι παλαιές πυξίδες χάλασαν, αλλά όχι ο λαός. Όπως έγραψε και ο Οδυσσέας Ελύτης, «εάν αποσυνδέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις».

Θερμές ευχές για ένα δημιουργικό 2012.

·        Το ανωτέρω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρος» της Θεσσαλονίκης, την Παρασκευή 30 Δεκεμβρίου 2011.