Του Αργύρη Αργυριάδη

www.argiriadis.gr

Η εβδομάδα που ξεκίνησε τη Δευτέρα θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό το κοινό μας μέλλον. Ήδη, όμως, κατέδειξε το αβέβαιο παρόν μας και αποκάλυψε την ανεπάρκεια του πολιτικού συστήματος, συλλήβδην. Ο Παπανδρέου ανακοίνωσε δημοψήφισμα (αρχικά για τη δανειακή σύμβαση και στη συνέχεια για την παραμονή μας στο ευρώ) δίχως στοιχειωδώς να συνεννοηθεί – ως όφειλε – με τους ευρωπαίους εταίρους. Με εκείνους που έβαλαν «πλάτη» προ ολίγων ημερών στις διαπραγματεύσεις με τις τράπεζες για να πραγματοποιηθεί η μεγαλύτερη εθελοντική αναδιάρθρωση χρέους στην παγκόσμια ιστορία.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης – που κατηγορούσαν την κυβέρνηση ότι λειτουργεί ως εντολοδόχος των ξένων έχοντας εκχωρήσει σε αυτούς την εθνική μας κυριαρχία -  εξαπέλυσαν μύδρους κατά του Πρωθυπουργού προσωπικά γιατί δεν ζήτησε την «άδεια των ξένων» πριν προχωρήσει στην απόφασή του για δημοψήφισμα!

 Η ΝΔ ειδικότερα– μπροστά στον κίνδυνο του δημοψηφίσματος – δηλώνει ότι θα ψηφίσει την «επάρατη» και «προδοτική» δανειακή σύμβαση εφόσον οριστεί μεταβατική κυβέρνηση που θα οδηγήσει τον τόπο σε εκλογές!

ΠΑΣΟΚ και ΝΔ πανηγυρίζουν γιατί θα συγκροτήσουν «κυβέρνηση εθνικής ενότητας». Αμφότεροι  ψεύδονται. Μια τέτοια κυβέρνηση δεν θα έχει τίποτα το ενωτικό ή το πανεθνικό. Θα είναι μια de facto υπηρεσιακή κυβέρνηση που θα οδηγήσει τον τόπο σε εκλογές.

Σε όλα τα ανωτέρω που βρίσκεται ο «κυρίαρχος λαός»; Πουθενά. Όλοι εκείνοι που τον θεωρούν ανώριμο να αποφασίσει για την παραμονή του στο ευρώ, τον θεωρούν «υπερώριμο» να τους εκχωρήσει θέσεις εξουσίας. Είμαστε ικανοί για να τους αναθέτουμε το δικαίωμα να αποφασίζουν για τις τύχες μας, αλλά ανίκανοι να ορίσουμε αδιαμεσολάβητα το συλλογικό μας μέλλον…

Η σημερινή κατάσταση μπορεί να περιγραφεί περισσότερο με ψυχολογικούς ή μεταφυσικούς όρους και λιγότερο με πολιτικούς. Λαός και πολιτικό προσωπικό μετρηθήκαμε και βρεθήκαμε λιποβαρείς. Κανείς δεν λέει την αλήθεια και πολύ περισσότερο ουδείς θέλει να την παραδεχτεί. Η συμμετοχή μας στο ευρώ δεν είναι δεδομένη, εφόσον δεν εφαρμόζουμε τους κανόνες του κοινού νομίσματος (περιορισμό ελλειμμάτων, χαμηλό δημόσιο χρέος και πληθωρισμό). Μολονότι η έξοδος μας από το κοινό νόμισμα θα είναι καταστροφική, την τελική απόφαση πρέπει να τη λάβει ο λαός. Άλλωστε, αυτός υπέστη τις θυσίες των τελευταίων δύο ετών και θα κληθεί να συνδράμει και στο μέλλον. Όσοι νομίζουν ότι μπορούν να συνεχίσουν να αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς, απλώς ανοίγουν διάπλατα την πόρτα του φρενοκομείου …

• Το ανωτέρω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρος» της Θεσσαλονίκης, την Παρασκευή 4 Νοεμβρίου 2011.